กของเขาเผยยิ้มอย่างไม่รู้ตัว “ไม่เป็นอะไรหรอก”“ข้ารู้” เยี่ยนอวี๋รู้แก่ใจดี นางรู้ว่า ‘ต้าซือมิ่ง’ อีกคนหนึ่ง แม้จะเป็นเพียงร่างพลัง ต้าซือมิ่งร่างจริงคนนี้ย่อมมีอำนาจเด็ดขาดในการจัดการกับ ‘เขา’ อีกคนหนึ่ง
จนถึงบัดนี้ จากสภาพการณ์ที่เขาเอาแต่หนีก็ยิ่งย ้าชัดในเรื่องนี้แต่นางยังคงเป็นห่วงมาก! โดยเฉพาะเมื่อนางมั่นใจว่าจักรพรรดิอสูรที่นี่ราวกับว่าจะเป็น ‘เขา’ คนนั้น นางก็ยิ่งกังวล“เจ้ามั่นใจหรือว่า ‘เขา’ เป็นเพียงร่างพลังของเจ้าจริงๆ” เยี่ยนอวี๋กลัวว่าจะไม่ใช่ เพราะความทรงจำของชายคนนี้เหมือนกับจะมีปัญหาเล็กน้อย“ไม่เชื่อใจข้าหรือ” หรงต้าซือมิ่งเลิกคิ้วเล็กน้อย เขายกมือขึ้นโอบเอวของปฐมราชินีเยี่ยนไว้ รวบสองแม่ลูกเข้าไปมาในอ้อมอกพร้อมกัน “กังวลว่า ‘จักรพรรดิอสูร’ จะเป็นร่างที่แท้จริงหรือ”“อะ…ไร” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่เข้าใจ “เป่า ไม่รู้! พูด…” เด็กน้อยฟังไม่รู้เรื่อง รีบพูดให้ลูกฟังหน่อย เรื่องเป็นอย่างไรกันแน่“อืม” เยี่ยนอวี๋ก็ตอบอย่างมั่นใจ นางยังคงเป็นห่วงอยู่ดีแต่แล้วต้าซือมิ่งก็หันข้างปราชิดข้างตัวนาง แบกเด็กน้อยไว้ข้างหลัง ก่อนจะกัดติ่งหูของปฐมราชินีเบาๆ!ทำเอาเยี่ยนอวี๋สะดุ้งขนลุก “เจ้า…”“ครั้งที่แล้วข้าเพิ่งบอกเจ้าไปว่าอะไร” หรงอี้ถามเยี่ยนอวี๋มองไปที่ชายที่อยู่ใกล้ชิด สบดวงตาลุ่มลึกสีม่วงคู่นั้นเห็นได้ว่าในตาของเขามีแสงแพรวพรายไร้ขอบเขต แผ่เข้าไปลึกอย่างไม่สิ้นสุด เผยความลึกลับและทร
