“จิ๊บ!”ลูกไก่สีเหลืองที่ไม่เคยทำพลาดแม้แต่น้อยก็กระพือปีกพลางส่งเสียง “พวกเจ้าจะทำอะไรน่ะ พ่อข้าล่ะ!”ตุบ!ตุบ! ตุบ…ทหารจอมมารทยอยกันร่วงลงมา พวกมันตกใจกับกลิ่นอายจักรพรรดิอสูรของพวกเขาที่จู่ๆ แผ่ซ่านออกมาของลูกไก่จนร่วงตกลงมาบนพื้นแม้แต่แม่ทัพอสูรนรกสองตนที่เฝ้าประตูเมืองก็ร่วงลงบนพื้นดังตุบ เห็นได้ชัดว่าต่างตกใจกับ ‘ความยิ่งใหญ่’ ของลูกไก่สีเหลืองมากพวกมันจะกล้าหาเรื่องได้อีกอย่างไรนี่เป็นภาพที่เยี่ยนอวี๋ก็คิดไม่ถึง แต่ลูกไก่สีเหลืองก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว มันยังพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “ข้าจะไปหาพ่อของข้า!”“…”ทหารงงงันกันเป็นแถบ พวกเขาไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะว่าพวกเขาไม่เคยได้ยินว่าใต้เท้าจักรพรรดิของพวกเขามีลูกด้วย!? อีกทั้งยังมีลูกเป็น ‘ลูกไก่’ ? นี่มัน…
ทหารที่สับสนและงงงวยไม่สามารถคิดวิเคราะห์ได้เลย แม่ทัพอสูรที่แต่เดิมก็ไม่ค่อยมีสมองอยู่แล้วก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร พวกเขามีเพียงคำถามเดียว “หรือว่าร่างจริงของใต้เท้าจักรพรรดิเป็นไก่ตัวหนึ่งจริงๆ?”ทว่าลูกไก่สีเหลืองก็ไม่ต้องการให้พวกเขา ‘ต้อนรับ’ แล้ว มันออกคำสั่งว่า “อั้นอั้น เจ้าคลานต่อไป”“แต่ว่า…” ตี้อั้นที่ตัวสั่นจนไม่ไหวตั้งแต่แรกแล้วอยากจะพูดว่า นี่ไม่เหมือนกับที่คุยกันไว้เลย! อีกทั้งมันเองก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวและเคลื่อนไหวไม่ได้ด้วยซ ้า จะให้ทำอย่างไรเล่า!“คลาน!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าปีนขึ้นไปบนหลังของตี้อั้นอีกครั้ง สั่งให้ม
