้ร้องอุทานไม่หยุด มันไม่เคยเล่นอะไรที่ต้องเดินผ่านมิติพิเรนทร์เช่นนี้มาก่อน! มันถึงกับรับรู้ได้ถึงพลังกลืนกินของช่องว่างอวกาศอย่างแจ่มชัด หากไม่ใช่เพราะมันมีพรสวรรค์แต่กำเนิด มีภูมิคุ้มกันต่อการกลืนกินช่องว่างได้ มันคงถูกกินจนไม่เหลือซากแล้วแต่ว่า… เดี๋ยวก่อน!
ชั่วขณะที่ตี้อั้นก้มศีรษะปาดเหงื่อ มันก็เห็นว่าข้างล่างของลำตัวมันก็มีรอยแยกอวกาศอีกช่องหนึ่งที่มีความกว้างอยู่ระหว่างขาทั้งสี่ของมันพอดี ถ้าหากว่า…หากมันไม่ได้ย่อขนาดตนเองลงเท่ากับหนึ่งฉื่อ! หรือหากมันย่อขนาดตนเองลงมากกว่านั้น มันคงตกลงไปแล้ว! หากย่อขนาดใหญ่กว่าหนึ่งฉื่อ แน่นอนว่ามันจะถูกรอยแยกด้านข้างกลืนกิน…“บ้าเอ๊ย!”อสูรตี้อั้นน ้าตาไหลลงมาเพราะความหวาดวิตกแล้ว ขาเต่าสั้นๆทั้งสี่ข้างอ่อนแรง ครานี้มันมั่นใจแล้วว่าเทพสององค์นี้เก่งกาจมากจริงๆ ตัดสินใจได้เฉียบขาดและถูกต้อง!“คงไว้สามลมหายใจแล้วขยายใหญ่สองชุ่น ลอยเหนือพื้นดินสามฉื่อ” หรงอี้พูดขึ้นอีกตี้อั้นไม่ประมาทแม้แต่น้อย เมื่อนับสามลมหายใจแล้วก็ขยายใหญ่ขึ้นและรีบลอยกลางอากาศ จากนั้นมันก็หลบคลื่นระเบิดมิตินับไม่ถ้วนได้อย่างหวุดหวิด“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าสนุกสนาน คิดว่ากำลังเล่นกันอยู่ “บิน!บิน”ลูกไก่สีเหลืองจึงกล้ามองออกไป รู้สึกเหมือนกับว่าไม่ได้หวาดกลัวเช่นนั้นแล้ว ที่สำคัญคือเยี่ยนอวี๋และหรงอี้สงบนิ่งมาก พวกเขาไม่แสดงความประหม่าให้เห็นตลอดทาง ส่วนตี้อั้นหลังจากที่มัน
