กำลังจะหนี แต่แล้ว…วี้ด!วี้ด!…เสียงความเคลื่อนไหวผิดปกติดังขึ้นจากรอบข้าง ทำให้อสูรตี้อั้นไม่กล้าหนีไปไหน!ในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋และหรงอี้ก็เห็นว่ารอบกายพวกเขามีลมม้วนสีเลือดหมุนวนแน่นหนาขึ้นเรื่อยๆ และมันกำลังเคลื่อนตัวเข้าหาพวกเขา เหตุการณ์เช่นนี้…“บ้าเอ๊ย! พายุมิติ!”
อสูรตี้อั้นตื่นตระหนก ถึงแม้มันจะมีปฏิกิริยาไวต่อมิติ สามารถหลบหลีกช่องว่างและความปั่นป่วนในมิติได้ แต่ความปั่นป่วนที่ก่อให้เกิดพายุมิติได้ย่อมไม่สามารถหลบหลีกได้ง่ายดายเช่นนั้น“โชคร้ายขนาดนี้เลยหรือ! มาถึงก็เจอพายุมิติเลย!” อสูรตี้อั้นจะร้องไห้อยู่แล้ว ในขณะเดียวกันก็ตะโกนขึ้นอย่างผู้มีประสบการณ์ว่า“พวกเจ้ายืนนิ่งอยู่ทำไม รีบมากับข้า!”ในขณะเดียวกัน ณ บริเวณหนึ่งในเขตใจกลางแดนมืด ดวงตาสีแดงโหดเหี้ยมคู่หนึ่งก็กำลังจ้องมองสถานที่ที่ครอบครัวเยี่ยนอวี๋ทั้งสามคนอยู่ เสียงอันเหี้ยมเกรียมดั่งเสียงพิณดังออกมาจากปากเขา“ทำลาย”[1] อักษรซาน หรือภูเขา山[2] อักษรซู่ หรือ ต้นไม้ 树
