ื่องพวกเขาไม่ได้แล้วในขณะเดียวกัน เยี่ยนอวี๋ทั้งครอบครัวก็เข้าไปในเขตใจกลางแดนมืดวิญญาณอสูรแล้ว ผืนทรายที่แห้งแล้งโดยรอบกลายเป็นที่ราบสีน ้าตาลแดง รอบๆ ที่ราบมีภูเขาขนาดมหึมาเรียงทับซ้อนด้วยรูปร่างที่แตกต่างกันออกไป บางลูกเป็นภูเขารูป ‘ซาน[1]’ ปกติ บางลูกกลับแยกออกเป็นหลายหน่อบนยอดเขา กลายเป็นรูปร่างคล้าย‘ต้นไม้’[2]ภูมิประเทศเช่นนี้เป็นลักษณะเฉพาะของเขตใจกลางแดนมืดวิญญาณอสูร เนื่องจากการกัดกร่อนของพลังวิญญาณอสูร ภูเขาที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าเหล่านี้จะถูกกัดกร่อนกลายเป็นลักษณะแปลกประลาด หลงเหลือเพียงส่วนที่แข็งแกร่งที่สุด ส่วนที่ไม่สามารถกัดกร่อนได้จึงทำให้ภูเขาบางลูกดูเหมือนปะการังขนาดยักษ์“ถึงใจกลางแดนมืดตามที่พวกเจ้าต้องการแล้ว ข้าไปได้แล้วใช่หรือไม่” หลังจากที่อสูรตี้อั้นเสร็จสิ้นภารกิจแล้วก็อยากจะหนีพวกเขาไป
อย่าเห็นว่าก่อนหน้านี้มันตอบตกลงอย่างรวดเร็ว อันที่จริงมันเองก็หวาดกลัว เพราะมันรู้ดีว่าหากถูกพวกเดียวกันเห็นว่ามันบรรทุกคนหรือเทพ มันต้องถูกดูแคลน อาจจะไม่มีหน้าอยู่ที่นี่ต่อไปแล้ว“ได้” เยี่ยนอวี๋เองก็ไม่ได้ทำให้เขาลำบากใจ “เจ้าไปเถอะ”อสูรตี้อั้นไม่คิดเลยว่าเยี่ยนอวี๋จะตกลงง่ายๆ เช่นนี้ มันถึงกับชะงักเล็กน้อย “จะปล่อยข้าไปจริงๆ หรือ พวกเจ้าไหวหรือไม่ พื้นที่ในเขตใจกลางนั้นวุ่นวายกว่าข้างนอกอีกนะ พวกเจ้า… เอาเถอะ ไม่เกี่ยวกับข้าเสียหน่อย ข้าไปนะ!”อสูรตี้อั้นที่ตั้งสติได้ก็
