่นวายจนถึงสุดท้ายและโชคดีจนถึงสุดท้ายทำได้เพียงระเบิดแก่นเทพของตนเอง พวกเขาสลบไปในทันทีและจะไม่ฟื้นภายในชั่วระยะเวลาหนึ่ง ถึงอย่างไรแก่นเทพถูกทำลายอย่างสมบูรณ์แล้วซึ่งสร้างผลกระทบไม่เบาส่วนเยี่ยนเสี่ยวเป่า เขาก็มองท่านพ่อรูปงามที่กำลังโมโหก่อนจะมองท่านแม่คนงามของเขา เขาทำท่าจะเร่งเร้าให้ท่านแม่ง้อท่านพ่อท่านพ่อจะโกรธจริงๆ แล้ว!แต่แล้ว ไม่ต้องรอให้เสี่ยวเป่าเร่งเยี่ยนอวี๋ หลังจากที่จัดการเทพน้อยสององค์แล้ว นางก็หันไปจูบริมฝีปากของชายจอมหยิ่งและพูดเสียงเบาว่า “ข้าผิดไปแล้ว”หรงอี้ “…”คำขอโทษถือว่าอยู่ในความคาดหมายของเขา แต่จูบนั่นเป็นสุขที่คาดไม่ถึงและเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ที่กล่าวขอโทษอย่างอ่อนโยนก็ยิ่งทำให้เขาประหลาดใจ!
หรงอี้จึงชะงักเล็กน้อย เขาอ ้าอึ้งพูดไม่ออก เยี่ยนอวี๋คิดว่าเขายังไม่หายโกรธจึงกอดเอวของเขาไว้อธิบายว่า “ข้าไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วเจ้ารู้ว่าต้องใช้กฎสวรรค์เก้าชั้นฟ้าอย่างไร ตอนนี้ข้ารู้แล้วล่ะ”เมื่อสิ้นเสียงนาง… ต้าซือมิ่งรวบตัวเด็กน้อยเสร็จแล้วก็โอบนางเข้ามา ก่อนจะก้มศีรษะลงไปใกล้ปากนาง “ในเมื่อรู้ว่าผิดแล้ว ข้าจะอภัยให้เจ้า แล้วของชดเชยล่ะ”“ข้าจูบแล้วมิใช่หรือ” เยี่ยนอวี๋พูด นางมิได้เบือนหน้าหนีเขาเพียงแค่หลุบตาลง ท่าทีราวกับภรรยาที่กำลังขัดเขินต้าซือมิ่งอมยิ้ม ยังคงตามตอแยไม่เลิก “ไม่พอ”“เช่นนั้น… ” เยี่ยนอวี๋มองเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมอกของเขาอย่างเชื่อฟัง จู่ๆ ก็รู้สึกใจอ
