เสียงประหลำดเหมือนจะมำจำกไหนสักแห่งดังขึ้นพร้อมกัน!สวบ!นอกจำกเมืองโยวตูแล้ว ทั้งต้ำซย่ำก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง เถำวัลย์สีเลือดนับไม่ถ้วนก ำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่ำงรวดเร็ว พวกมันไม่เพียงมีกลิ่นอำยชั่วร้ำยของแดนมืดวิญญำณอสูรยังมีพลังท ำลำยล้ำงอันโหดเหี้ยมเห็นได้ชัดว่ำเทพสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำที่ลงมือสำมำรถยืมพลังจำกต้ำซือมิ่งผมสีแดงผ่ำนฮ่องเต้หยวนคังเพื่อเริ่มท ำลำยขั้นสุดท้ำยในยำมนี้!“ให้ตำยเถอะ!” เยี่ยนอวี๋แววตำเคร่งขรึมส่วนต้ำซือมิ่ง หลังจำกที่เขำอ่ำนเอกสำรที่เหอซงให้หมดแล้วก็ได้รู้ว่ำ “เขำได้สร้ำงเถำวัลย์ขึ้นใต้แผ่นดินทั้งเจ็ดส ำนักเหมือนกับเถำวัลย์ก่อนหน้ำนี้ในโยวตู เพียงแต่ว่ำตอนนั้นเถำวัลย์โยวตูอยู่ในภำวะกึ่งตื่น เรำจึงสัมผัสมันได้ เถำวัลย์ที่เหลือที่ซ่อนอยู่ในเมืองชิงเหลียน เมืองเหยำ เมืองชำงอู๋และเมืองจิ่วหลีมีลักษณะเหมือนเถำวัลย์ที่อยู่ใต้ต ำหนักซือมิ่งในรำชส ำนักที่ข้ำเคยให้เจ้ำดู ซึ่งอยู่ในภำวะ ‘จ ำศีล’ หรือกระทั่งอยู่ในภำวะ ‘หลับลึก’ ยิ่งกว่ำนั้น”“เช่นนั้นท ำอย่ำงไรดี” อินสวินอี้และคนอื่นๆ ที่วิ่งเข้ำมำหำเพรำะควำมเคลื่อนไหวผิดปกติก็ไม่มีผู้ใดสนใจว่ำจะรบกวนว่ำที่สำมีภรรยำ
สองคนนี้แล้ว พวกเขำถำมอย่ำงร้อนรน “บัดนี้ในเจ็ดส ำนักนี้ ไม่ต้องพูดถึงส ำนักชิงเหลียนและส ำนักเหยำไถเซียนที่เข้ำฝ่ำยศัตรูแล้ว แต่ส ำนักที่เหลือจะท ำอย่ำงไร”“ข้ำขอกลับเมืองเนี่ยผำนก่อน!” เมื่อตี๋อูหวนคิดถึงศิษย์ส ำ
