ำมำสนใจเทพน้อยสององค์นี้ และทันทีที่นำงเพิ่งพูดจบ นำงก็สัมผัสบำงสิ่งได้ นำงมองไปทำงทิศใต้ทันที เพรำะจู่ๆ นำงก็รู้สึกขำดอำกำศหำยใจกะทันหัน ซึ่งท ำให้นำงกังวลขึ้นมำว่ำท่ำนพ่อเจ้ำน ้ำตำพวกเขำจะเป็นอะไรไป แต่แล้ว… เยี่ยนอวี๋กังวลมำกเกินไปเพรำะว่ำบัดนี้ในส ำนักชำงอู๋ เยี่ยนชิงที่แต่เดิมถูกลอบจู่โจมจริงๆบัดนี้รอบกำยเขำก ำลังระเบิดแสงสีม่วงเจิดจ้ำออกมำ!สวบ!เถำวัลย์ที่พันเท้ำเยี่ยนชิงไว้ถูกเผำเป็นเถ้ำถ่ำนทันที มันส่งเสียงร้องแหลมสูงอย่ำงทุกข์ทรมำนเสียงแบบเดียวกันยังดังขึ้นจำกข้ำงใต้เท้ำของเยี่ยนจื่อเยี่ยและเยี่ยนจื่อเสำ ที่แท้เถำวัลย์สีเลือดเหล่ำนี้เหมือนจะมีจิตส ำนึก หลังจำกที่พวกมันเลื้อยคลำนไปถึงพื้นดินแล้วก็จู่โจมครอบครัวของเยี่ยนอวี๋เป็นสิ่งแรกทันที
น่ำเสียดำย แม้จะเป็นเยี่ยนชิงผู้ที่อ่อนแอที่สุด เนื่องจำกเขำมีถ้วยจ่ำนเพลิงสีม่วงที่เยี่ยนอวี๋หลอมใหม่ให้เขำ มันจึงจู่โจมไม่ส ำเร็จเมื่อเยี่ยนอวี๋ ‘เห็น’ ถึงตรงนี้จึงถอนหำยใจอย่ำงโล่งอก ทว่ำยังมีเถำวัลย์สีเลือดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมำจำกพื้นดินเหมือน ‘หน่อไม้’ หลังฝนตกอย่ำงดุเดือด!“มำกมำยเช่นนี้เลยรึ!” เยี่ยนชิงหน้ำถอดสี ถึงอย่ำงไรไม่ใช่ว่ำทุกคนจะมีถ้วยจ่ำนเพลิงสีม่วงเช่นเขำ หำกผู้อื่นถูกโจมตี เช่นนั้น…“อุแว้! อย่ำขยับ! ปล่อยให้เป็นหน้ำที่ของข้ำเอง!”
