“สัมผัสได้แล้ว” หรงอี้เงยหน้ามองท้องฟ้า เขารู้ว่าเทพบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้านั้นลงมือแล้ว มิเช่นนั้นด้วยสภาพของฮ่องเต้หยวนคังที่จิตวิญญาณถูกทำลายย่อมไม่สามารถ ‘โจมตี’ เช่นนี้ได้เยี่ยนอวี๋เองก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แววตาเคร่งขรึม “ดีมาก” ดีจริงๆ ดีที่สุด! นางไม่รู้เลยว่าช่วงเวลาสามหมื่นปีที่นางจากไป บนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าก็มีเทพเสื่อมทรามแล้วดังนั้นเยี่ยนอวี๋ที่ ‘ชมเชย’ เสร็จก็ลุกขึ้น นางย่อมไม่ปล่อยให้‘คน’ กลั่นหลอมเมืองหลวงและทำลายชีวิตบริสุทธิ์หลายพันล้านชีวิตต่อหน้าต่อตานาง!แต่นางเพิ่งจะลุกขึ้น ต้าซือมิ่งก็อุ้มเด็กน้อยขึ้นบนบ่าและอุ้มนางขึ้นมาก่อนจะวางให้นางนั่งกลับลงไป “รักษาตัวดีๆ ไม่ดื้อนะ”เยี่ยนอวี๋ “…”หูของนางแดงขึ้นมาในที! เพราะคนมากมายกำลังมองอยู่! อีกทั้งต้าซือมิ่งยังพูดด้วยน ้าเสียงหวานเลี่ยนเต็มไปด้วยความเอ็นดู อย่าว่าแต่เยี่ยนอวี๋ที่ถูกโอ๋เลย แม้แต่คนอื่นที่ได้ยินก็หน้าแดงใจเต้นแรงจนจะรับไม่ไหวแล้วต้าซือมิ่งกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร เขายังจูบหน้าผากของปฐมราชินีเยี่ยน “หากยังดึงดันอีก ข้าจะตีก้นของเจ้าแล้วนะ” ครานี้เอง…
ผู้คนรอบๆ ฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว! ทุกคนต่างเงยหน้ามองท้องฟ้าอันปลอดโปร่ง ว้าว! อากาศดีจังเลย! เหมาะกับการดูท้องฟ้าจังเลย!คิกๆ…ส่วนเยี่ยนอวี๋ก็โต้กลับไปทันที “บังอาจ!”หรงอี้หลุบมองคนที่อยู่ในอ้อมอก นัยน์ตาแฝงความหมายลึกซึ้ง“เช่นนั้นก็ต้องดูว่าเจ้าเชื่อฟังหรือไม่ หากยัง
