้ว! ถึงแม้หลังจากที่ระเบิดวิญญาณอสูรร้ายในตำนานด้วยตนเองแล้ว พวกเขาอาจจะไม่สามารถเรียกวิญญาณอสูรออกมาได้อีกก็ตาม แต่ทุกอย่างก็คุ้มค่า อย่างน้อยพวกเขาก็ออกมาได้แล้ว!เพียงแต่ว่าน่าเสียดายที่ยังมีชาวเมืองหลายพันหมื่นในเมืองหลวง ไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นอย่างไรบ้าง ด้วยความคลุ้มคลั่งของฮ่องเต้หยวนคังเกรงว่าคงจบไม่สวย แต่ความสามารถของสำนักศึกษามีจำกัด การปกป้องตนเองและออกมาได้ก็ถือว่าใช้สุดกำลังความสามารถแล้วส่วนชาวเมืองในเมืองหลวง…
“ได้แต่หวังว่าพวกเขาที่ไม่มีฌานตบะจะรอดพ้นไปได้” ซ่งเฉินฟางได้แต่พูดเช่นนี้เพียงแต่ว่า…ทุกคนยังไม่ทันได้กินยาเพื่อรักษาตัวก็พบว่าสถานการณ์ไม่ได้สวยงามอย่างที่พวกเขาคิด! เพราะว่าฮ่องเต้หยวนคังไล่ตามมาแล้ว“ฮึ!” เสียงหัวเราะอันเย็นชาของฮ่องเต้หยวนคังดังขึ้นจากทางทิศเหนือ “พวกเจ้าคิดว่าหนีมาโยวตูแล้วจะไม่เป็นอะไรรึ”ฮ่องเต้หยวนคังที่ไล่ตามมาด้วยร่างมหึมาก็ปรากฏขึ้นเหนือเมืองโยวตู ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านแสงสังหารโหดเหี้ยมสีเลือด! ทำเอาเหล่าชาวบ้านในเมืองโยวตูตกใจจนคุกเข่าลงกับพื้นครานี้เอง…“จบกัน!” อินสวินอี้สีหน้าซีดเผือด “ทหารเฝ้าเมืองเป็นอะไรกันหมด เมื่อเมืองหลวงเกิดความโกลาหล พวกเขาก็ควรปกป้องปราชาชนไว้ให้ดี ปล่อยให้พวกเขามาเดินเอ้อระเหยข้างหนอกได้อย่างไร”จวินอั้นเทียนเองก็มีสีหน้าย ่าแย่มาก ทว่าเขาก็คิดเรื่องหนึ่งขึ้นได้“เกรงว่าคนอื่นไม่รู้ด้วยซ ้าว่าเมืองหลวงเกิดอะไรข
