เล่นงาน เขาจึงกลัวว่าดอกไม้สีแดงๆ นี่จะกัดเขาเหมือนกัน!“ไม่กัดจ๊ะ” เยี่ยนอวี๋อธิบายเสร็จนางก็หยิบจอกเพลิงปทุมขึ้นมาข้างหน้าเด็กน้อยเด็กน้อยหันไปทันที “พ่อ!”“กลัวหรือ” ต้าซือมิ่งรับเด็กน้อยเข้ามาพลางเลิกคิ้วถาม “เจ้ากลัวมันหรือ”เด็กน้อยไม่กลัวแล้ว เพียงแค่มองจอกใบนั้นอย่างประหลาดใจฝ่ายหลังกลับถูกเยี่ยนอวี๋ถามว่า “สิ่งที่เจ้าพูดเมื่อครู่นี้หมายความว่าอย่างไร”ถึงแม้เยี่ยนอวี๋พอจะเดาความหมายของจอกเพลิงปทุมออกว่ามันหมายความตามสิ่งที่มันพูด แต่ถึงแม้นางจะรู้ความในมากมายก็ไม่เคยคิดว่าฮ่องเต้หยวนคังที่เป็นถึงผู้ปกครองต้าซย่าจะทำเรื่องเช่นนี้ได้ ถึงอย่างไรการทำลายเช่นนี้ก็ไม่เหมือนกับการทำลายโยวตูและเมืองร้างจิ่วหลี ในสายตาของฮ่องเต้หยวนคังสองเมืองนี้คือ ‘ดินแดนแห่งกบฏ’ เมื่อได้มามิได้ก็ทำลายให้สิ้นเสียแต่กว่าร้อยสำนักในใต้หล้า สำนักส่วนใหญ่มากกว่าเก้าส่วนล้วนจงรักภักดีต่อต้าซย่าแน่นอน อีกทั้งตอนนี้พวกเขาก็ล้วนอยู่ใน
เมืองหลวง เมืองหลวงเองก็เป็นรากฐานของซย่าโหว เป็นไปไม่ได้ที่ฮ่องเต้หยวนคังจะทำลายรากเหง้าของตนเองแต่แล้วจอกเพลิงปทุมก็จำเป็นต้องพูดว่า “บางทีฮ่องเต้หยวนคังอาจจะไม่ใช่ตัวเขาอีกต่อไปแล้ว เขาอยากจะทะยานขึ้นไปสู่จุดสูงสุดเลื่อนขั้นเป็นเทพ ‘เลียนแบบ’ หวงตี้ สำหรับเขาแล้วความสามารของเขาก็เหมือนกับกษัตริย์ภาคกลางที่ไม่เคยมีมาก่อน เพียงแต่อยู่ผิดที่ผิดเวลา บัดนี้เขาคงเสียสติไปแล้ว”หากเ