เช่นนี้หรือ แน่นอนว่าไม่มีทางจวินอั้นเทียนที่เงียบไปครู่หนึ่งก็หันไปพูดกับซ่งเฉินฟางและคนอื่นๆ ว่า “ผู้อาวุโสทุกท่าน มีอะไรที่ต้องการให้ช่วยเหลือ โปรดอย่าได้เกรงใจ”“ตอนนี้ทุกท่านรักษาตัวก่อนเถิด เมื่ออาจารย์จี้จิ่วเริ่มปฏิบัติการคงต้องเผชิญศึกร้ายแรง” ซ่งเฉินฟางคำนวณเวลา หวังว่าจะต้านทานกันไหว!“ก็ดี” จวินอั้นเทียนและคนอื่นๆ จึงเริ่มปรับลมปราณอยู่ที่เดิม
ส่วนอีอิ่นที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา รอบกายของเขาก็มีแสงแห่งวิญญาณจางๆ ค่อยๆ ไหลออกมาและผสานตัวกับปราณของสำนักศึกษาลู่หมิงและคนอื่นๆ รู้แล้วว่าเริ่มขึ้นแล้ว พวกเขามิสามารถห้ามไว้ได้และห้ามไว้ไม่ได้ ได้แต่ปกป้องจี้จิ่วเงียบๆ…ในขณะเดียวกัน ณ ลัทธิเซิ่งเหลียนเยี่ยนอวี๋ดึงเด็กน้อยที่มุดเข้าไปในเสื้อผ้าของท่านพ่อของเขาเพราะตกใจจอกเพลิงปทุม ครั้นกำลังจะ ‘ตำหนิ’ เด็กน้อยก็รีบกอดคอของนางไว้และมองจอกใบนั้นอย่างหวาดระแวง จากนั้นก็ส่งเสียง‘อ้ะๆ’ ไม่หยุด “พูด! พูด!”เยี่ยนอวี๋เอ็นดูท่าทีทั้งกลัวทั้งประหลาดใจของเด็กน้อย จนนางลืมไปแล้วว่าต้องสั่งสอนเขา พูดขึ้นว่า “ใช่จ๊ะ มันพูดได้ เพราะว่ามันเป็นอาวุธวิเศษแล้ว”“กลัว เป่ากลัว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่า เมื่อครู่นี้เขาตกใจจริงๆ!ทว่าเด็กน้อยในบัดนี้ไม่กลัวแล้ว เขามองจอกเพลิงปทุมบนพื้นตาปริบๆ แต่ยังคงกังวล “กัด กัดเป่า?”
เพราะว่าจอกเพลิงปทุมก็มีสีแดงเช่นกัน ทำให้เด็กน้อยคิดถึงความทรงจำอันเลวร้ายที่ถูกความเผ็ด
