ษเลยหรือ!?แม้แต่อำวุโสมือกระบี่เองก็คิดไม่ถึง “ฮ่องเต้หยวนคังเสียสติไปแล้ว สองร้อยกว่ำคนหำยไปเพียงชั่วข้ำมคืน เขำจะปิดปำกทุกคนหรืออย่ำงไร”อินสวินอี้กลับเข้ำใจว่ำ “บำงทีเขำคงไม่ได้คิดจะปิด และไม่ต้องปิดปำกทุกคนแล้วด้วย”“ท่ำนอ๋องหมำยควำมว่ำ…” จู่ๆ จวินอั้นเทียนก็หวำดกลัว! ไม่เพียงเพรำะว่ำเขำคิดได้ว่ำฮ่องเต้หยวนคังไม่อยำกได้แผ่นดินต้ำซย่ำแล้ว เขำต้องกำรขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดมำกกว่ำ! แต่เขำยังรู้สึกว่ำเลือดของตนก ำลังถูกดูด!?ควำมรู้สักเช่นนี้ อินสวินอี้ก็รับรู้แล้วเช่นกัน “เริ่มขึ้นแล้ว”เถำวัลย์ที่พันเกี่ยวอินสวินอี้และคนอื่นๆทั้งสำมคนก็ก ำลังดูดเลือดของพวกเขำ! แสงเรืองสีเขียวบนเถำวัลย์ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสี
แดงเข้ม นอกจำกนี้ ขั้นตอนนี้ยังเกิดขึ้นอย่ำงเงียบเชียบ หำกไม่ใช่เพรำะทั้งสำมฟื้นขึ้นมำแล้ว เกรงว่ำพวกเขำคงไม่รู้สึกตัวและคงจะถูกดูดเลือดจนหมดตัวขณะที่อยู่ในควำมฝัน ควำมรู้สึกเช่นนี้ แค่คิดก็รู้สึกผวำแล้ว…“อำวุโสมือกระบี่มีวิธีหนีหรือไม่” อินสวินอี้ไม่อยำกตำยในที่น่ำกลัวเช่นนี้ ที่ส ำคัญคือหำกตำยไปเช่นนี้ เลือดของตนยังต้องกลำยเป็นส่วนหนึ่งของฮ่องเต้หยวนคัง! เขำคิดอย่ำงไรก็ไม่ยอม!แต่แล้วอำวุโสมือกระบี่จ ำเป็นต้องส่ำยศีรษะ “ข้ำสัมผัสดูแล้วสถำนที่แห่งนี้เต็มไปด้วยเถำวัลย์เหล่ำนี้ ไม่มีทำงออกใดๆ ทั้งยังกลำยเป็นโลกอีกใบหนึ่งไปแล้ว นอกจำกนี้ ข้ำเองก็ไม่สำมำรถหลุดพ้นจำกเถำวัลย์เหล่ำนี้ได้เช่
