ม่รู้สึกอะไรเลยจริงๆเรื่องนี้ท ำให้จวินอั้นเทียนที่เพิ่งจะเห็นควำมหวังอันริบหรี่รู้สึกหมดหวัง แต่อำวุโสมือกระบี่ก็พูดประเด็นส ำคัญว่ำ “อำจจะเกี่ยวข้องกับโอกำสที่ฮวนเอ๋อร์ได้รับใต้แม่น ้ำเย่ว์หมิง”“หำกเป็นเช่นนี้ก็คงหมดทำงแล้ว” อินสวินอี้ฝืนยิ้ม “ตอนนี้สิ่งที่ข้ำรู้สึกโชคดีมีเพียงอย่ำงเดียวคือ ไม่ได้ให้หลิวเฟิงเจ้ำเด็กนั่นอยู่ที่นี่มิเช่นนั้นถึงแม้จะไม่ถูกดูดเลือด ก็คงออกไปไม่ได้เช่นกัน”“เงียบก่อน!” อำวุโสมือกระบี่พลันเตือนขึ้น แสงกระบี่ที่ฉำยออกมำจำกเขำก็ค่อยๆ หรี่จนดับไปในขณะเดียวกัน อินสวินอี้ก็ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเบำๆ ที่แตกต่ำงจำกสภำพแวดล้อมนี้โดยสิ้นเชิง รำวกับว่ำมีคนเข้ำมำแล้ว นี่มัน… หรือว่ำมีคนพบมีเรื่องผิดปกติจึงเข้ำมำตรวจดูนะ!เช่นนี้จวินฮวนจะถูก…อินสวินอี้ไม่ทันได้ครุ่นคิด เขำก็สัมผัสได้ว่ำควำมเคลื่อนไหวนั้นก ำลังเข้ำใกล้จวินฮวนเรื่อยๆ?! ท ำให้จวินอั้นเทียนที่รับรู้ได้เช่นกันตึงเครียดขึ้นมำทันที เขำเตรียมจู่โจมทุกเมื่อแล้วและแทบจะในเวลำเดียวกันนั้นจวินฮวนก็สัมผัสถึงมืออันเยือกเย็นแตะที่ใบหน้ำเขำแล้ว!
ฟิ้ว!กระบี่ของอำวุโสมือกระบี่พุ่งออกไปข้ำงหน้ำจวินฮวนหมำยจะสังหำรผู้มำเยือนในชั่วขณะนั้น!แต่แล้ว…“ช้ำก่อน!”จวินฮวนตะโกนห้ำม เพรำะว่ำแสงกระบี่ที่ส่องประกำยท ำให้จวินฮวนเห็นว่ำผู้มำเยือนคือใครแล้ว!วิ้ง!อำวุโสมือกระบี่เองก็เห็นชัดเจนแล้วเช่นกัน กระบี่ของเขำจึงหยุดชะงักลงตั้งแต่
