เห็นว่ำในกลุ่มคนเหล่ำนี้ไม่มีคนของสองส ำนักนี้ไม่… ไม่ถูก…“ส ำนักชิงเหลียนและส ำนักเหยำไถเซียนก็ไม่อยู่ที่นี่” จวินอั้นเทียนเองก็พบเงื่อนง ำ “สองส ำนักนี้เป็นลูกมือของฮ่องเต้หยวนคังเหมือนกับส ำนักคุนอู๋มำโดยตลอด”
“ดูท่ำส ำนักนิรนำมและส ำนักพุทธะก็เป็นเช่นนั้น” อินสวินอี้ได้แต่เดำเช่นนี้จวินอั้นเทียนไม่ได้พูดอะไร อำวุโสมือกระบี่กลับพบว่ำ “ฮวนเอ๋อร์ไม่ถูกดูดเลือด”“อะไรนะ?” หลังจำกจวินอั้นเทียนตั้งใจสัมผัสแล้ว เขำก็พบว่ำจวินฮวนยังปกติดี ไม่เหมือนกับศิษย์คนอื่นๆ ที่จะไม่ไหวกันแล้ว กระทั่งอยู่ในสภำพที่ดีกว่ำพวกเขำเองด้วย!?“ฮวนเอ๋อร์” อำวุโสมือกระบี่ปลุกจวินฮวน หลังจำกฝ่ำยหลังค่อยๆ ตื่นขึ้นมำก็ตกใจกับสถำนที่ที่ตนอยู่ คิดว่ำตนเองก ำลังฝันร้ำย“นะ นี่มัน…”“ฮวนเอ๋อร์ เจ้ำรู้สึกอย่ำงไรบ้ำง” จวินอั้นเทียนถำม“อำจำรย์?” จวินฮวนชะงักครู่หนึ่งก่อนจะรีบตอบว่ำ “นอกจำกขยับตัวไม่ได้แล้ว ที่เหลือก็ไม่เป็นอะไรขอรับ อำจำรย์ อำวุโสมือกระบี่ท่ำนอ๋อง? พวกท่ำน…”“ใช่แล้ว ถูกจับลงมำหมดแล้ว ตอนนี้อย่ำพูดเรื่องไร้ประโยชน์ก่อนเลย เจ้ำสัมผัสได้หรือไม่ว่ำเถำวัลย์เหล่ำนี้พยำยำมดูดเลือดของเจ้ำ” จวินอั้นเทียนรู้ว่ำเรื่องนี้ส ำคัญมำกก่อนจะหนีไปนั้น พวกเขำต้องมั่นใจว่ำจะไม่ถูกดูดเลือด มิเช่นนั้นพวกเขำอำจจะตำยเพรำะเสียเลือดมำกเกินไปโดยที่ยังคิดหำวิธีหนีรอดไม่ได้ แต่แล้ว…
“ไม่ขอรับ” จวินฮวนที่สัมผัสตนเองอย่ำงตั้งใจแล้วก็ไ
