”“อัญเชิญล้มเหลวเลยโดนสะท้อนกลับหรือ” อินหลิวเฟิงคาดเดาคนอื่นล้วนดาดเดากันเช่นนี้ แต่ต้าซือมิ่งบางคนกลับส่ายหน้าเอ่ย “ไม่ใช่หรอก เป็นเพราะลัทธิเซิ่งเหลียนมีการเปลี่ยนแปลง”“เจ้ารู้สึกได้ถึงอะไรงั้นหรือ?” เยี่ยนอวี๋เอ่ยถามก็เพ่งอนุสติไปยังทิศที่ตั้งของลัทธิเซิ่งเหลียนแต่นางกลับไม่อาจรับรู้ได้ถึงสิ่งใดเลย?“เหมือนจะเป็น ‘ตัวข้า’” ต้าซือมิ่งรวบจิตกลับมา “ท่านพ่อตาพวกท่านอยู่ที่นี่ก่อน ข้ากับเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์จะไปดูที่ลัทธิเซิ่งเหลียนสักรอบ”เยี่ยนอวี๋ที่มีลางสังหรณ์จึงเอ่ยเสนอ “พาหมินหมิ่นไปด้วย”“รีบไปรีบกลับนะ!” เยี่ยนชิงไม่ร ่าไรสักนิด
“อืม” ต้าซือมิ่งบางคนรับคำพาภรรยาและเจ้าตัวก้างขวางคอหายวับไปจากที่เดิมตามมาด้วย…
