ี๋ยวรอให้เจ้าหนูน้อยกับเม่ยเอ๋อร์สู้เสร็จค่อยพาเจ้าไปบินนะจ๊ะ”“แม” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบออดอ้อนท่านแม่ทันที “บินบิน” ยังอยากบินบิน เสี่ยวเป่าไวกว่าเจ้าหนูอีกนะ! จะบินไปข้างหน้าเลย!เยี่ยนอวี๋ “…”นางหันไปมองต้าซือมิ่งเยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก็ยกศีรษะมองไปทางท่านพ่อนิ่ง “พ่อ?”
“ไม่ได้” ต้าซือมิ่งผู้มากหลักการบีบเจ้าตัวน้อย ดวงตากวาดมองไปทางด้านหลังสุดของลัทธิเซิ่งเหลียนจ้องมองไปยังผู้เฒ่าที่เปลี่ยนให้ตนเองกลายเป็นคนตายผู้นั้นและคนผู้นี้ก็กำลังจะหนี!เขาที่เห็นว่าสถานการณ์ไม่สู้ดีเตรียมจะเปลี่ยนร่างกลายเป็นควันดำแล้ว!ทำให้เยี่ยนอวี๋ที่เห็นเช่นกันกำลังจะเรียกให้เม่ยเอ๋อร์ไปจับคนไหนเลยจะคิด…“อุแว้!”หางหนามแดงโลหิตเส้นหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากบนท้องฟ้าแทงทะลุอกของผู้เฒ่าคนนั้น เสียบเขาจนกลายเป็นเนื้อเสียบไม้พาขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้วนี่ยังไม่จบ…จิ่วอิงที่ใช้หางเสียบทะลุผู้เฒ่าก็ส่ง ‘คน‘ เข้าปากไปกร๊อบ!“ไม่!”
ผู้เฒ่าในปากของมันยังคงส่งเสียงร้องโหวยหวน แต่น่าเสียดายที่ร้องอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์ สิ่งที่เข้าสู่ปากของจิ่วอิงไปแล้วนั้นแต่ไรมาก็ไม่เคยคิดจะคายมาก่อนกร๊อบ! กร๊อบ!จิ่วอิงที่เคี้ยวเพียงไม่กี่ครั้งก็กลืนผู้เฒ่าที่แหลกละเอียดลงไปและยังคงเขมือบมารนรกเหล่านั้นต่อไปอย่างมีความสุข รู้สึกราวกับเทศกาลรื่นเริงได้มาถึงแล้ว! ต้องห้ามไม่ให้ดีใจมากเกินไป!เยี่ยนอวี๋ “…”เจ้าหนูน้อยตัวนี้โหดเหี้ยมกว่าที่นางคาดเดาไว้ม
