ากทีเดียว“เอ่อ” เยี่ยนชิงไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เดิมเขาคิดอยากจะปิดตาทั้งสองของเจ้าตัวน้อยเอาไว้เพราะกลัวหลานจะตกใจ แต่เจ้าตัวน้อยกลับดูไม่มีวี่แววจะตกใจเลยสักนิดหลังจากนั้นอีก เขาก็คิดอยากจะช่วยเหลืออะไรบ้าง อย่างไรเขาก็เป็นถึงผู้แข็งแกร่งขั้นวิญญาณปฐมภูมิแล้ว แต่ถึงแม้ศัตรูบนสนามรบจะมีมากแต่ก็จนใจที่พลังรบของฝ่ายตนแข็งแกร่งจนเกินไป เขาไม่จำเป็นต้องสอดมือเข้าไปยุ่งด้วยซ ้า“นี่มันช่าง…” เยี่ยนหงชวนเองก็ไร้คำพูด เดิมเขายังร้อนใจดังใจไฟเผาเพราะพอมองออกว่าสีหน้าของเหลนสาวกับเหลนเขยล้วนหนักอึ้ง
เยี่ยนหงชวนครุ่นคิดสามารถทำให้ทั้งสองเผยสีหน้าหนักอึ้งเช่นนี้ออกมาได้สถานการณ์ของชางอู๋จะต้องร้ายแรงมากอย่างแน่นอน!และความจริงก็เป็นดังนั้นสถานการณ์เมื่อครู่ของสำนักชางอู๋ย ่าแย่จริงๆ แต่ตอนนี้หรือสถานการณ์ของลัทธิเซิ่งเหลียนดูเหมือนจะย ่าแย่ยิ่งกว่า ทั้งยังแย่ขึ้นเรื่อยๆ อีกด้วยเหล่าผู้อาวุโสที่เหมือนจะตระหนักได้เช่นกันรีบเอ่ยขึ้น “ประมุขสถานการณ์เหมือนไม่สู้ดีนัก พวกเรารีบถอยเถอะ!”“ไม่ใช่สิ! ข้าไม่เข้าใจ!” เจ้าลัทธิเซิ่งเหลียนที่เดิมทีสมองก็ใช้การไม่ค่อยได้อยู่แล้ว ยามนี้ยิ่งใช้การไม่ได้เข้าไปใหญ่ “เหตุใดถึงเป็นแบบนี้ไปได้” เขาไม่เข้าใจเลยสักนิด“ท่านไม่ต้องเข้าใจหรอก! พวกเรารีบไปก็พอแล้ว!” ผู้อาวุโสลัทธิเซิ่งเหลียนเชื่อว่าหากยังไม่ไปอีก พวกเขาเองก็คงไปไม่ได้อีกแล้วแต่เจ้าลัทธิเซิ่งเหลียนยังคงดิ้นร