นจนได้ มารดามันเถอะ! ก่อนหน้านี้เขาตกใจจะตายแล้วจริงๆ!“ประมุขจ่าน ท่านเป็นอะไรไป?” แม่ทัพรักษาเมืองรีบถามทันทีจ่านเลี่ยงซานโบกมือ “ไม่เป็นไร หมดแรงน่ะ”“อ่อ”แม่ทัพรักษาเมืองที่ตอบจบก็นั่งตุบลงที่พื้นตามแสดงออกว่าเขาเองก็หมดแรงแล้วเช่นกัน! ทหารรักษาเมืองกลุ่มใหญ่ก็พากันนั่งลงบนพื้นอย่าง ‘ไร้เรี่ยวแรง’ เช่นกันสวรรค์รู้ดีว่าเมื่อครู่พวกเขากลัวแค่ไหนแต่ก่อนที่ทัพเสริมจะมาถึงต่อให้พวกเขาจะหวาดกลัวมากแค่ไหนก็มีแต่ต้องดาหน้าเข้าไป! บัดนี้ทั้งลัทธิเซิ่งเหลียนรวมทั้งร่างแปลงสัตว์ล้วนล้มลุกคลุกคลานหนีไปหมดแล้ว พวกเขาจึงสามารถขาอ่อนนั่งลงได้แต่ตอนที่เขานั่งลงนั้น…
วิ้ง!ดอกบัวสีดำดอกหนึ่งบานสะพรั่งขึ้นตรงหน้าที่กลุ่มลัทธิเซิ่งเหลียนวิ่งไปและยังส่งคลื่นมิติสั่นสะเทือนออกมาวงแล้ววงเล่าทำเอาเหล่าผู้รักษาเมืองทั้งหลายยืนขึ้นด้วยความตกใจชือหมินหมิ่นที่อยู่ข้างกายพวกเยี่ยนอวี๋เองก็รีบเอ่ยขึ้นทันที “รีบขวางพวกเขาเอาไว้! ไม่อาจให้พวกเขาเข้าใกล้ดอกบัวนั่นได้ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะย้อนกลับไปยังลัทธิเซิ่งเหลียนได้และจะกลายเป็นภัยร้ายไม่สิ้นสุด!”“ข้าเอง!”เยี่ยนหงชวนลงมาเหยียบพื้น มือหนึ่งจิกลงไปบนพื้น รากต้นอู๋ถงนับไม่ถ้วนพลันเลื้อยผุดออกมาและพุ่งไปขวางหน้าพวกลัทธิเซิ่งเหลียนไว้ทันทีต่อจากนั้น…ฟิ้ว!รากเส้นหนาหลายเส้นพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าขวางหน้าของพวกลัทธิเซิ่งเหลียนไว้ ปิดตายทางไปทั้งหมดของพวกเขาทำเอาเหล่าอาวุโส
