รอให้เจ้าสำนักและอดีตประมุขรีบกลับมาโดยไวเพราะตอนนี้…จ่านเลี่ยงซานเพียงมองไปทางกลุ่มสัตว์ร้ายที่ปากเต็มไปด้วยเลือดเหม็นคาว ดุร้ายน่ากลัวเหล่านั้นเขาก็ไม่กล้าขยับแล้ว! กลัวก็แต่ขาอ่อนล้มลงแล้วจะกระทบกับขวัญกำลังใจของเหล่าทหารพูดตามจริงแล้วด้วยกำลังของสัตว์ร้ายเหล่านี้หากไม่มีม่านป้องกันกั้นเอาไว้แล้วล่ะก็ ด้วยสภาพร่างกายธรรมดาอย่างคนในสำนักเหล่านี้ไม่อาจต้านทานได้แม้แต่น้อย! จุดจบมีเพียงกลายเป็นอาหารอย่างเดียวเท่านั้น
“ประมุขจ่าน รีบดูบนท้องฟ้าเร็วขอรับ!”“ดูอะไร!” จ่านเลี่ยงซานมองไปบนท้องฟ้าอย่างรำคาญใจ สีหน้าพลันแข็งค้างไปทันที เพราะเขามองเห็นเมฆดำกลุ่มหนึ่งชวนให้รู้สึกหวาดกลัวแต่เพียงไม่นานเมฆดำกลุ่มนี้ก็กลายเป็นเหมือนธงวิญญาณปกคลุมเมืองชางอู๋ทั้งเมืองเอาไว้ด้านในทั้งยังมีเสียงกรีดร้องของวิญญาณแค้นที่ชวนให้ขนลุกขนพองดังกระหึ่มออกมา“มารดามันเถอะ!” จ่านเลี่ยงซานคิดว่าท่าไม่ดีแล้ว “เตรียมตัวให้พร้อม! คราวนี้มันเอาจริงแล้ว”ในขณะเดียวกัน เจ้าลัทธิเซิ่งเหลียนก็กระอักเลือดพร้อมตะโกนออกมา “ขอวิญญาณผู้กล้านับหมื่นของเผ่าข้าช่วยเหลือข้าทำลายเมืองชางอู๋ให้แหลกเพื่อเคลื่อนทัพสู่ภาคกลาง! ชิงแผ่นดินของเผ่าจิ่วหลีกลับคืนมา!”ฟิ้ว!ฟิ้ว!วิญญาณแค้นนับไม่ถ้วนพุ่งไปฉีกกราชากม่านป้องกันเมืองชางอู๋ทันที พลังอำนาจนั้นยิ่งใหญ่กว่าผีเสื้อราตรีแดนนรกที่หยางเทียนชื่ออัญเชิญมาเสียอีก! เพราะนี่คือการรวมตัวของว
