ขามของตำหนักไท่ชาง!เยี่ยนอวี๋แววตามืดครึ้มลงเล็กน้อยแต่กลับลอบมองไปทางพี่รองอย่างกังวลเพี๊ยะ!เยี่ยนจือเสาตบชือปี้เหลียนจนหน้าหัน ฝ่ายหลังที่มัวแต่เสียสมาธิไป ‘เยาะเย้ย’ เยี่ยนอวี๋ไม่ทันระวังย่อมโดนตบเข้าเต็มๆชือปี้เหลียน “…”นางที่รู้สึกว่าใบหน้าแสบร้อนยังคงอึ้งงัน แต่ก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็วพลางจ้องเยี่ยนจื่อเสาด้วยความโกรธ “เจ้าทำผิดกฎ! การแข่งขันยังไม่เริ่มขึ้นเลย”“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ชือ สนามชิงชนะเลิศเมื่อทั้งสองฝ่ายก้าวขึ้นสนามก็ถือว่ายอมรับว่าเริ่มการแข่งขันแล้ว” ติ้งซีอ๋องจำต้องเอ่ยเตือนธิดาศักดิ์สิทธิ์แสนโง่เขลาของลัทธิเซิ่งเหลียนผู้นี้เยี่ยนจือเสาเองก็ไม่ได้พูดถึงมารยาทการประลองกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ชืออีก เขาอาศัยจังหวะที่นางกำลังพูดคุยกับติ้งซีอ๋องตบนางไปอีกหนึ่งฝ่ามือ “อย่างเจ้าน่ะหรือ! ขึ้นสนามประลองแล้วยังกล้าถลึงตาใส่น้องข้า สมควรโดนแล้ว!”“เจ้า…” ชือปี้เหลียนหลบพัลวัน
จนใจที่เยี่ยนจือเสาว่องไวมาก ดังนั้นฝ่ามือที่สองง้างขึ้นก็ยังคงตบโดนใบหน้าของชือปี้เหลียนอย่างแม่นยำ ตบจนใบหน้าซีกขวาของนางบวมขึ้นมาแล้ว!เพี๊ยะ!เสียงฝ่ามือนั้นก้องกังวานอย่างยิ่ง ตบเสียจนชือปี้เหลียนที่กลายเป็นหัวหมูรู้สึกสงสัยในชีวิตขึ้นมา นางคิดว่าเยี่ยนจือเสาช่างเป็นคู่แค้นแต่ชาติปางก่อนโดยแท้แต่นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น เยี่ยนจือเสาตวัดฝ่ามือกลับมาตบเข้าที่ปากของชือปี้เหลียน “ใครให้เจ้าปากเน่า ชอบว่าร้ายน้อ
