นิรนามแต่แล้วชือปี้เหลียนกลับปฏิเสธคำท้า “ขออภัย การประลองครั้งนี้ข้าขอไม่ประลองด้วยตนเอง เท่าที่ข้ารู้ สำนักที่ถูกท้าสามารถเลือกได้ว่าจะส่งศิษย์คนใด”“ใช่แล้ว” ติ้งซีอ๋องยืนยันชือปี้เหลียนแสยะยิ้มให้เม่ยเอ๋อร์อย่างยั่วยุ “เช่นนั้นข้าขอส่งชือเหอศิษย์สำนักเดียวกันลงประลอง”เม่ยเอ๋อร์ยิ้มเย็นชา “ไม่ช้าก็เร็วก็ถึงตาเจ้าอยู่ดี!”ชือปี้เหลียน “…”นังสาวใช้เองซวยคนนี้ช่างโอหังจริงๆ! รอให้ลัทธิเซิ่งเหลียนของนางชนะก่อนเถอะ นางจะรอดูว่าสาวใช้คนนี้ยังจะบังอาจหยิ่งผยองเช่นนี้หรือไม่เม่ยเอ๋อร์ไม่สนใจว่าชือปี้เหลียนจะคิดอย่างไร เมื่อนางขึ้นไปบนเวทีก็ชักดาบเล่มใหญ่วาววับออกมา ทำเอาชือเหอที่เดินอืดอาดขึ้นเวทีตกใจกลัวสุดฤทธิ์ แต่สถานการณ์ก็พลิกผัน เพราะว่าทันทีที่ชือเหอขึ้นมาเขาก็พูดว่า “ข้าน้อยขอยอมแพ้!”เม่ยเอ๋อร์ “…”
นางไม่ทันได้ตวัดดาบเล่มใหญ่เสียด้วยซ ้า การประลองก็จบลงเพียงเท่านี้แล้ว น่าหงุดหงิดจริงๆ!เม่ยเอ๋อร์จึงไม่ยอมลงจากเวที “เม่ยเอ๋อร์ศิษย์สำนักชางอู๋ขอท้าสำนักชิงเหลียน ใครก็ได้ขึ้นมา!” นางไม่เชื่อหรอกว่าวันนี้นางจะไม่ได้สู้จริงๆ!แต่แล้ว คนสำนักชิงเหลียนก็ไม่มีใครขึ้นไป ทุกคนยอมแพ้เม่ยเอ๋อร์ “…”นางเข้าร่วมสำนักชางอู๋เพื่อได้ออกมาต่อสู้ แต่ตอนนี้กลับบอกนางว่าไม่มีใครยอมสู้ด้วย?!“แค่ก” เยี่ยนจื่อเสาอดพูดไม่ได้ว่า “ด้วยพลังของเม่ยเอ๋อร์ ข้าคิดว่าตราบใดที่ไม่ใช่คนโง่ ก็ไม่มีใครรับคำท้าหรอก ยอมแ