านพ่ออย่างมีความสุข และอยู่นิ่งๆ เช่นนั้น
เยี่ยนอวี๋ “…”สองพ่อลูกนี่รู้ใจกันตั้งแต่เมื่อไร ทำไมนางไม่รู้เรื่องเลย!ต้าซือมิ่งที่วางแผนมานานย่อมไม่บอกภรรยาว่าเขา ‘ฝึกฝน’เด็กน้อยได้ตั้งแต่เมื่อไร เขายังคงลูบหลังอ่อนนุ่มของเด็กน้อย กล่าวชมเชยว่า “เสี่ยวเป่าเก่งมากเลย”“ฮี่…” เด็กน้อยมุดเข้าไปในอ้อมอกของท่านพ่อต่อไปราวกับไส้เดือนตัวน้อย เขายังจับเสื้อผ้าของท่านพ่อไว้แน่นด้วยความรักอาวรณ์ จับไปจับมาก็เหมือนกับว่าเขาจะเล่นเพลินเยี่ยนอวี๋ “…”นางจึงหยิกเด็กน้อยเบาๆ!“อ้ะ! แม…”เยี่ยนเสี่ยวเป่ายิ่งสนุกสนานทำท่าจะมุดเข้าไปในเสื้อของท่านพ่อมืออวบอ้วนของเขาก็กำลังเปิดเสื้อผ้าของท่านพ่อแล้ว“อ่ะแฮ่ม!”เสียงเตือนของเยี่ยนชิงดังขึ้นจากใกล้ๆ พอดีเยี่ยนอวี๋มองไปตามเสียงก็เห็นท่านพ่อและพี่รองมาแล้ว นางจึงจัดเสื้อผ้าต้าซือมิ่งให้เป็นระเบียบอย่างเคยชิน ก่อนจะหยิกเด็กน้อย
และอุ้มเขามาพลางคิดว่าโรคชอบเปิดเสื้อผ้าท่านพ่อเล่นของเด็กน้อยคงต้องหาทางแก้ให้หายแล้วล่ะ!ภาพตรงหน้าทำเอาเยี่ยนชิงที่ได้เห็นทุกอย่างกับตาผงะ เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงเป็นลูกเขยที่ถูกแก้ผ้า ไม่น่าจะถูกนะ…“แค่ก!” เยี่ยนชิงสะบัดความคิดสกปรกในหัวทิ้งก่อนจะมีสีหน้ากลับมาเป็นปกติ “พวกเจ้าทำอะไรน่ะ!”“จูบ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบเยี่ยนอวี๋ “…”ลูกรู้ได้อย่างไร!นี่มัน…ต้าซือมิ่งที่ถูกสายตาของเยี่ยนอวี๋ปราดมองก็แสดงตัวว่าตนก็ไม่รู้เช่นกัน ทว่าเขาก็กล่าวทั
