นั่นทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่ง “นี่มัน…”“เจ้าเข้าใจหรือ” เยี่ยนอวี๋รีบถาม เพราะว่านางสัมผัสบางสิ่งได้จากโลงศพโลงนี้ นางสัมผัสกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ของคนตรงหน้าได้จากโลงศพโลงนี้! ซึ่งทำให้เยี่ยนอวี๋อดกังวลไม่ได้ ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ทำให้นางมั่นใจได้ว่าคนที่อยู่ในโลงศพก็คือหรงอี้ เหมือนกับว่าจะเป็นเขาในร่างที่ตายไปแล้วและยังตกอยู่ในมือของหยวนคังฮ่องเต้?!นี่มัน…“เดี๋ยวก่อนสิ พวกเจ้าคุยเรื่องอะไรกันอยู่น่ะ” เยี่ยนชิงที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ไม่เข้าใจ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ เจ้าไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือ”“นั่นน่ะสิ เกิดอะไรขึ้นน่ะ” เยี่ยนจื่อเยี่ยก็งุนงงเช่นกันอินหลิวเฟิงก็งงงัน เขาตามสำนักชางอู๋กลับมาตำหนักซือมิ่งก็เพราะเป็นห่วงว่าเยี่ยนอวี๋จะเป็นอะไร แต่เหมือนกับว่าเขาจะคิดมากไปเอง?“รายงานต้าซือมิ่ง อีจี้จิ่วและอาจารย์ลู่มาหาขอรับ”“ต้าซือมิ่ง โยวตูอ๋อง เจ้าสำนักจวินมาหาขอรับ”“ต้าซือมิ่ง เจ้าสำนักสำนักเนี่ยผานมาหาขอรับ”…
กลุ่มคนที่เป็นห่วงเป็นใยเยี่ยนอวี๋ยกโขยงมารายงานตัวทีละกลุ่มสองกลุ่ม เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดว่าเยี่ยนอวี๋เป็นอะไรไป แต่เยี่ยนอวี๋ตัวนางเองยังไม่รู้เรื่อง “เหตุใดมากันมากมายเช่นนี้”“ก็เป็นเพราะกูไหน่ไนเจ้าทำให้พวกเขาแตกตื่นไงเล่า พวกเขาคงคิดว่าเจ้าจะบาดเจ็บ ก็เลยอาสามาช่วยเหลือเจ้ากันน่ะ” อินหลิวเฟิงกล่าวอย่างรู้ดีเยี่ยนหงชวนพูดขึ้นว่า “ในเมื่อเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่ได้เป็นอะไร เสี่ยวช