ค ำพูดเหล่ำนี้ท ำให้ติ้งซีอ๋องชะงักไปจริงๆ ถึงอย่ำงไรที่ชือปี้เหลียนพูดก็เพื่อปกป้องรำชส ำนัก หำกเขำขัดนำงในยำมนี้และประกำศว่ำเยี่ยนอวี๋ชนะกำรประลองก็คงไม่ดีต่อรำชส ำนักนักหยำงเฟิ่งหยวนเองก็ชิงเอ่ยขึ้นว่ำ “ใช่แล้ว! ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยน ถึงแม้ส ำนักชำงอู๋ของเจ้ำและส ำนักคุนอู๋มีควำมแค้นเก่ำแต่ก็ไม่สมควรกวำดล้ำงคุนอู๋ทั้งส ำนักอย่ำงโหดเหี้ยมทำรุณเช่นนี้อีกอย่ำง ขนำดต่อหน้ำรำชส ำนัก เจ้ำยังกล้ำท ำเช่นนี้ เจ้ำยังเห็นกฎระเบียบรำชส ำนักในสำยตำหรือไม่ ตำแก่เช่นข้ำจะถูกเจ้ำฆ่ำเพรำะเกิดในส ำนักคุนอู๋ด้วยหรือไม่”หยำงเฟิ่งหยวนกังวลเรื่องนี้จริงๆ ส่วนคนส ำนักคุนอู๋ที่เป็นขุนนำงอยู่ในรำชส ำนักเองก็กังวลเช่นกัน พวกเขำจึงส ำทับขึ้นว่ำ “นั่นน่ะสิผิดหรือที่เกิดเป็นคนส ำนักคุนอู๋ ปรำชญ์มหำส ำนักเยี่ยนโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว”“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ำได้ยินถึงตรงนี้ก็โมโห เขำท ำท่ำจะแย้งแต่จะท ำอย่ำงไรได้ในเมื่อเขำยังพูดไม่คล่องเลย เมื่อใจร้อนขึ้นมำก็ได้แต่รัว ‘อ้ะเนะเนะ’ ท ำเอำเขำหงุดหงิดจะตำยอยู่แล้วเยี่ยนจื่อเยี่ยและคนอื่นๆ เองโมโหยิ่งกว่ำ ครั้นพวกเขำก ำลังจะแย้ง แต่…วิ้ง!
ต้ำซือมิ่งสะบัดแขนเสื้อ บนท้องฟ้ำพลันปรำกฏภำพกองทัพชั้นยอดคุนอู๋บุกปราชิดและปะทะส ำนักชำงอู๋ ในครำนั้นศิษย์และทหำรส ำนักชำงอู๋มำกมำยต้องตำยเพรำะกำรจู่โจมของกองก ำลังชั้นยอดส ำนักคุนอู๋ภำพที่ในครำนั้นส ำนักถูกข่มเหงรังแกอย่ำงไรก่อนท
