ไม่เพียงเท่านี้…“ตายซะ!”เห็นได้ชัดว่าผู้อาวุโสคุนอู๋ที่กล้าเอ็ดตะโรกำลังคิดว่าหากลากเยี่ยนชิงเจ้าสำนักชางอู๋คนนี้ไปตายด้วยคงดี เพราะเขาระเบิดตัวเองที่ข้างกายเยี่ยนชิง! หากไม่ใช่เพราะเจ้าตัวน้อย ‘หนี’ ไปก่อนแล้วเป้าหมายของเขาก็คงเป็นเยี่ยนชิงและเยี่ยนเสี่ยวเป่า คงอยากให้เยี่ยนอวี๋ลิ้มลองความเจ็บปวดที่ต้องเสียคนในครอบครัวไป ช่างเป็นความคิดที่ชั่วร้ายจริงๆ!ทว่าน่าเสียดายที่เขาไม่เห็นหัวต้าซือมิ่งจนเกินไป ขณะที่ผู้อาวุโสคุนอู๋ท่านนี้เพิ่งเอ่ยปาก เขาก็ถูกกำจัดทิ้งอย่างเงียบๆ ถึงแม้เขาจะกำลังปลุกเร้าพลังระเบิดตนเองอยู่ก็ตาม เขาและพลังระเบิดตนเองของเขาก็ถูกกำจัดไปพร้อมกันราวกับไม่เคยปรากฏสิ่งใดขึ้นมาก่อน“บิดามันเถอะ!” เยี่ยนจื่อเสาที่ตกใจสะดุ้งโหยงรู้สึกได้ว่าหัวใจของเขายังไม่กลับมาเต้นเลย เกือบจะตกใจตายอยู่แล้ว! เยี่ยนจื่อเยี่ยก็เช่นกัน แต่เดิมเขายังคิดจะช่วยท่านพ่อของเขาไว้ ไม่คิดว่าน้องเขยจะมีไหวพริบดีเช่นนี้ ขจัดอันตรายได้อย่างปลอดภัย
ส่วนเยี่ยนอวี๋ นางไม่ทันได้มองลงไปข้างล่างเสียด้วยซ ้า นางก็ถูกใบหน้าตุ้ยนุ้ยของเด็กน้อยมุดเข้าไปในซอกคอนางแล้ว ทำเอานางผงะ “เสี่ยวเป่า?” เหมือนกับว่านางจะเห็นเด็กน้อยบินขึ้นมา?“แม! แม…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่กอดท่านแม่ไว้อย่างมีความสุขก็ถูใบหน้าของตนในซอกคอของท่านแม่พลางเรียกท่านแม่ไม่หยุดปากเยี่ยนอวี๋หัวเราะอย่างอ่อนโยน พลังสังหารรอบกายก็มลายหายไปหมดสิ้น
