อย่างไร? แค่เจ้าคนเดียว จะล่าเขาเสือมืดได้มากมายขนาดนี้ได้อย่างไร? เจ้าโกง เจ้าโกง”
หลี่ลี่กล่าวอย่างประหลาดใจ “มีอะไรแปลกหรือ แม้แต่เจ้ายังล่าเขาเสือมืดได้เจ็ดคู่ เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า ข้าย่อมสามารถล่าเขาเสือมืดได้แปดคู่ได้อย่างแน่นอน! หากพวกเจ้าไม่เชื่อ พวกเราลองประลองกันตรงนี้เลย ดูซิว่าใครจะเก่งกว่ากัน”
หลี่ลี่แสดงท่าทีมั่นใจ ไม่หวั่นเกรง ยืนหยัดเผชิญหน้ากับศัตรูหลายคนโดยไม่เสียเปรียบ
“เจ้า เจ้าจะเทียบกับข้าได้อย่างไร ข้ามีบิดาของข้า… เจ้าไอ้ลูกหมา ข้ามีธนูเก้าแรง เจ้าไม่มี เจ้าไม่มีทางล่าได้หรอก”
หูอี้พูดอย่างร้อนรน เกือบจะเผยความจริงออกมา แต่คำพูดนี้ก็เข้าหูลูกศิษย์ทั้งหลายไปแล้ว พวกพ้องของหูอี้ย่อมเพิกเฉยต่อคำพูดนี้โดยอัตโนมัติ ส่วนศัตรูของหูอี้ต่างแย้มยิ้มเยาะ แต่ในสถานการณ์เช่นนี้ การเยาะเย้ยหูอี้ก็ไม่มีประโยชน์อันใด จึงยืนดูเหตุการณ์อยู่ด้านข้าง
หลี่ลี่ยิ้มอย่างดูแคลน “แพ้ก็คือแพ้ แพ้แล้วทนไม่ได้หรือ? จำไว้ว่าอย่าได้คิดจะทำอะไรหลิวเหมยเอ๋อร์อีก ฮึ”
ลูกศิษย์รอบข้างเห็นหลี่ลี่แสดงท่าทีแข็งกร้าวเช่นนั้น ต่างสีหน้าเปลี่ยนไป บางคนแอบชื่นชมหลี่ลี่ในใจว่าเป็นลูกผู้ชายตัวจริง
หลู่ฉางหงผู้เจ้าเล่ห์ เห็นหูอี้โต้ตอบไม่ได้ จึงแอบด่าไอ้โง่คนนี้ในใจ แล้วกระโดดออกมาตวาดเสียงดัง “หลี่ลี่ เจ้าศิษย์ใหม่ กล้าโกงหลอกลวงทุกคน เจ้าเคยเห็นเสือมืดสองเขาหรือ? เสือมืดสองเขาดุร้ายยิ่งนัก เจ้าจะ