รับมือได้อย่างไร? พูดจาโอ้อวด ใช้เขาเสือที่ซื้อมาหลอกคน ยังกล้าพูดอย่างหน้าด้านๆ เจ้าไอ้เด็กไร้ยางอาย รีบกลับใจเสียเถอะ…”
ขณะที่หลู่ฉางหงกำลังอาศัยสถานะพี่ใหญ่ใส่ร้ายป้ายสีหลี่ลี่อย่างหนัก หลี่ลี่ก็ยิ้มเย็นแล้วกล่าวว่า “เป็นเจ้าต่างหากที่ไม่เคยเห็นเสือมืดสองเขา”
ถุงเก็บของเคลื่อนไหว มีเสียงดังวูบ ร่างมหึมาของเสือมืดสองเขาก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน
หลู่ฉางหงที่กำลังพูดจาฉอดๆ อยู่นั้น พลันชะงักค้างราวกับถูกตรึงร่างไว้
หลี่ลี่ยิ้มพลางกล่าว “คราวนี้ไม่มีข้อสงสัยใดๆ แล้วใช่ไหม? หูอี้ เจ้ายังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้อีกหรือ?”
บรรยากาศเงียบงัน ชั่วขณะหนึ่ง คัมภีร์ราตรีกระจ่างเล่ม 2-4 วันจันทร์เงียบสงัด ทุกคนต่างจับตามองละครใหญ่นี้ อาจารย์หลายคนที่อยู่ไม่ไกลก็เริ่มกระซิบกระซาบสอบถามรายละเอียด แต่ไม่มีท่าทีจะออกมาสอบถาม
สีหน้าของหูอี้ซีดเซียวแล้วเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ ใบหน้าหล่อเหลาบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความอับอาย ช่างน่าอับอายจริงๆ หูอี้ตั้งใจจะประจานหลี่ลี่ต่อหน้าผู้คน แต่กลับถูกประจานเสียเอง
“ใครบอกว่าหูอี้แพ้ นี่ยังมีเขาเสือคู่หนึ่งที่หูอี้มอบให้ข้า นี่คือสิ่งที่เขาล่ามาได้ แต่เมื่อครู่ยังไม่ได้นับรวม พวกเจ้าอย่างมากก็แค่เสมอกันเท่านั้น หลี่ลี่ เจ้าจะภูมิใจอะไรกัน” ศิษย์คนหนึ่งที่เงียบๆ ไม่พูดไม่จาปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน ยืนอยู่ข้างกายหูอี้
หูอี้รู้ว่าคนผู้นี้ชื่อหวังกวน ปกติไม่ชอบพูด ไม่คิดว่าเมื่อพูดขึ
