าโหดเหี้ยมเพียงนี้ ปีหน้าเมืองขึ้นเช่นพวกข้าจะต้องรีบถวายเครื่องบรรณาการ ห้ามล่าช้าแม้แต่วันเดียว” เหล่า
ประมุขแว่นแคว้นเมืองขึ้นเชื่อว่าคุนอู๋เป็นตัวแทนของราชสำนัก การที่ราชสำนักอนุญาตให้มีสำนักเช่นนี้ดำรงอยู่ก็แสดงให้เห็นถึงวิธีการปกครองของราชสำนักอย่างชัดเจนแล้ว หากใครบังอาจขัดขืน จุดจบที่ผู้กล้าชางอู๋ท่านนี้ต้องเผชิญก็คือจุดจบที่ผู้ขัดขืนต้องพานพบไม่มีข้อยกเว้น“จบเห่” หลายคนกำลังมองหงส์ฟ้าโดดเดี่ยวบนท้องฟ้าด้วยความเสียดาย บัดนี้หงส์ฟ้ากำลังเผชิญกับกองทัพวิญญาณอสูรหนึ่งพันตัวศึกครานี้ ใครจะแพ้หรือชนะ แค่มองก็รู้“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์” เยี่ยนชิงกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาเบิกโต พูดด้วยน ้าเสียงแหบแห้ง “หรงอี้ หากเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่ไหว เจ้าไปช่วยนางได้หรือไม่”“แน่นอน” ต้าซือมิ่งตอบอย่างไม่ลังเลทว่าหลายๆ คนที่ได้ยินบทสนทนาของพ่อตาและลูกเขยคู่นี้กลับไม่เชื่อต้าซือมิ่ง ถึงแม้เขาจะเป็นตำนานไร้พ่าย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้ากองทัพวิญญาณอสูรโหดเหี้ยมเหล่านี้แล้ว เกรงว่าก็สู้พวกมันไม่ได้แต่ไม่ว่าผู้คนจะคิดอย่างไร หยางถิงซานก็สั่ง “ฆ่ามัน!”“ฆ่ามัน!”
หยางเทียนชื่อและเหล่าผู้อาวุโสรวมถึงจางซ่านจยาและศิษย์ชั้นยอดสำนักคุนอู๋ที่ควบคุมสนามพลังเวทไว้ก็ร้องตะโกนอย่างฮึกเหิมจากนั้น…กรร!เมื่อเหล่าอสูรแดนนรกระเบิดเสียงคำรามพร้อมจู่โจม กองทัพวิญญาณอสูรทั่วทั้งลานสนามก็ปล่อยมวลหมอกสีดำส่งกลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่วจนปกคล