นลานสนามราชสำนักว่ารุ่งโรจน์เพียงใด ส่วนลานสนามในบัดนี้…“ข้าอยากจะเห็นจริงๆ วันนี้หงส์ฟ้าเช่นเจ้าจะสู้ภูเขาคุนหลุนของข้าได้หรือไม่! ” หยางเทียนชื่อผู้นำกลุ่มผู้อาวุโสสองรุ่นตะโกนอย่างโอหัง ทำเอาทุกคนกลอกตา…“อยากฆ่าคนจริงๆ!” เม่ยเอ๋อร์จะคุมดาบเล่มใหญ่ไม่อยู่แล้วชุ่ยชุ่ยเองก็กัดฟันกรอด
ส่วนเยี่ยนอวี๋ หงส์ฟ้าที่แปลงร่างมาจากนางก็เหมือนกับว่าถูกภูเขาคุนอู๋กดทับไว้ไม่เคลื่อนไหว เพลิงวายุทั่วท้องฟ้าก็ราวกับถูกระงับและกำลังจะดับลง“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!” เยี่ยนชิงร้อนรน เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบจับท่านตาของเขาไว้ กลัวว่าท่านตาจะบีบเขาแน่นเพราะตื่นตกใจอีกต้าซือมิ่งมองไปที่หงส์ฟ้าสีสันเจิดจรัสบนฟ้าอย่างอ่อนโยนและสงบ เขาผู้ซึ่งรู้จักความสามารถของปฐมราชินีเยี่ยนคนนี้ดีที่สุดย่อมไม่รู้สึกกังวลแต่น้อย เขายังรู้ว่าที่ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนทำเป็นเสียเปรียบนั้นเป็นเพราะนางกำลังหลอกล่อให้สำนักคุนอู๋เปิดไพ่ใบสุดท้ายออกมา นางจะได้ทำลายและตรวจสอบย้อนกลับได้ นางเป็นเจ้าปลาน้อยที่ตกปลาเก่งจริงๆส่วนเยี่ยนอวี๋ ขณะที่เพลิงของหงส์ฟ้ากำลังจะดับสิ้น นางก็หวีดร้องเสียงดังก้องเพลิงของหงส์ฟ้าลุกโชนขึ้นอีกครา มันแผดเผาภูเขาคุนหลุนเหล่านั้น“บัดซบ!” หยางเทียนชื่อตวาด เขานำกลุ่มผู้อาวุโสสองรุ่นแสดงพลังที่แข็งแกร่งกว่าเดิมออกมาภูเขาคุนหลุนขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ อีกเพียงไม่นานก็จะทับปีกหงส์ฟ้าของเยี่ยนอวี๋หักแล้ว“บ้าเอ๊ย!”
“โห…”“มารด
