ือนน้องรอง สำนักคุนอู๋ไม่มีทางสัตย์ซื่อเช่นนี้นอกจากว่า…
เยี่ยนจื่อเยี่ยไม่ทันได้ครุ่นคิด หยางเซ่าเหิงก็ปล่อยลำแสงสีดำทะมึนไปทางเยี่ยนอวี๋ “ตายซะ!”ฟิ้ว!เหล่าผู้แข็งแกร่งสายตาแหลมคมต่างเห็นว่าในแสงสีดำนั้นมีอาวุธลับซ่อนอยู่ มันพุ่งเข้าใส่เยี่ยนอวี๋ราวกับอุกกาบาตหมายเอาชีวิตและจู่โจมตำแหน่งสำคัญบนร่างกายของนาง“ชั่วร้ายนัก!” ตี๋อูหวนอุทาน “ขึ้นมาก็ใช้อาวุธลับเลย”ทว่าเยี่ยนอวี๋ก็จู่โจมกลับได้อย่างสวยงาม นางเพียงสะบัดแขนเสื้อ แสงสีรุ้งพาดผ่าน มันตรึงอาวุธที่หยางเซ่าเหิงซ่อนไว้กลางอากาศในทันที“พลังจิตใจแข็งแกร่งจริงๆ!” จวินอั้นเทียนแววตาเป็นประกาย เขาเห็นได้ว่าเยี่ยนอวี๋ใช้พลังจิตใจสะกดอาวุธลับของหยางเซ่าเหิงที่เป็นเข็มสีดำ ส่วนอาวุธลับที่หยางเซ่าเหิงปล่อยออกมาอย่างน้อยก็มีหลายร้อยเล่ม แต่เยี่ยนอวี๋กลับกันไว้ได้ทุกเล่มและยังทำลายอาวุธลับเหล่านั้นพร้อมกันไม่เพียงเท่านี้!ตู้ม!ตู้ม! ตู้ม!…
เสียงระเบิดที่จู่ๆ ดังขึ้นจากข้างหน้า เยี่ยนอวี๋พุ่งไปทางหยางเซ่าเหิง หยางถิงซานตกใจร้องอุทาน “เหิงเอ๋อร์รีบคุ้มกัน! คนชั่วนั่นกำลังใช้ร่องรอยการโจมตีของเจ้าโจมตีกลับ!”“บ้าเอ๊ย!”ทุกคนเพิ่งเข้าใจตู้ม!รอบกายหยางเซ่าเหิงเต็มไปด้วยคลื่นระเบิดราวคลื่นทะเล ศึกยังไม่จบเพียงเท่านี้…“หงส์ฟ้า”เยี่ยนอวี๋ที่ผันตัวจากฝ่ายรับเป็นฝ่ายรุก ขณะที่นางสะบัดมือออกไป ยันต์ม้วนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นก่อนจะกลายเป็นหงส์ฟ้าตัวน้อยพวกมันพ