ลังเตือนชือปี้เหลียนว่าอย่ามองผู้ชายของคุณหนูใหญ่ มิเช่นนั้นอย่าหาว่านางไม่เกรงใจ!ถึงแม้เม่ยเอ๋อร์ยังคงรู้สึกว่าต้าซือมิ่งคนนี้เจ้าเล่ห์มาก เพราะเขาชอบยั่วยวนคุณหนูใหญ่ แต่ในเมื่อคุณหนูใหญ่ยอมรับเขาแล้ว ชายคนนี้ก็ต้องเป็นของคุณหนูใหญ่! นังร่านลัทธิเซิ่งเหลียนคนนี้จะมองอะไรนักหนา!? น่าขยะแขยงจริงๆ…“เชิญ” เสียงอันโอหังของหยางเซ่าเหิงดังขึ้นต่อหน้าเยี่ยนอวี๋และทุกคน ท่าทีผยองราวกับต้องการให้ทุกคนได้เห็นเขาจัดการเยี่ยนอวี๋
“หลิงหยางจวิน!”“หลิงหยางจวิน!”“กรี๊ด!”เหล่าผู้คลั่งไคล้หลิงหยางเซ่าเหิงร้องกรี๊ดปลาบปลื้ม เหมือนว่าพวกนางจะชอบชายหยิ่งยโสเช่นนี้ ต่างคิดว่าบุรุษเช่นนี้มีเสน่ห์ น่าหลงใหล!ทำเอาอินหลิวเฟิงไม่พอใจ “ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดคนหน้าตาขี้เหร่อย่างหยางเซ่าเหิงจึงมีสตรีมากมายชอบเขา หากจะชอบชุนซิ่นจวินก็ว่าไปอย่าง หน้าตาดีขนาดนี้! แต่หยางเซ่าเหิงน่ะ…”“สู้นายน้อยไม่ได้ไม่แต่น้อย!” ครั้งนี้เอ้อร์เหมาช่วยนายท่านของตนเต็มที่ เขาเชิดหน้ามองหยางเซ่าเหิงที่อยู่บนเวทีแล้ว “ทำไมเขาไม่พาลูกน้องของเขามาด้วยแล้วล่ะ”“อวดดีไง” อินหลิวเฟิงยิ้มเย็นชา “รอกูไหน่ไนจัดการเถอะ”“ไม่สิ ข้าว่าด้วยความหน้าไม่อายของสำนักคุนอู๋ พวกเขาจะต้องไม่ส่งคนเพียงคนเดียวขึ้นไปแน่” เยี่ยนจื่อเสาแสดงสีหน้าเคร่งขรึม“พี่ใหญ่ ท่านมองอะไรออกหรือไม่”เยี่ยนจื่อเยี่ยส่ายศีรษะ เขาเพ่งสมาธิไปบนเวทีและผู้คนในสำนักคุนอู๋ เขาคิดเหม
