่ได้ทว่ากู้หยวนซูก็เหินขึ้นไปบนเวทีประลองแล้ว “แม้แต่ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนผู้เป็นขุนนางที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักยังร่วมพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนักได้ แล้วเหตุใดข้าจึงเข้าร่วมด้วยไม่ได้เล่า”“เหนียงเหนียง…” กู้หยวนหมิงอยากห้ามนาง แต่กู้ปิ่งคุนก็เข้ามาห้ามเขาไว้ก่อนและเอ่ยขึ้นว่า “ตามระเบียบแล้ว กุ้ยเฟยเหนียงเหนียงที่แต่งเข้าราชสำนักไม่สามารถร่วมประลองในพิธีแต่งตั้งเจ็ดสำนัก
จริงๆ แต่ตามกติกาของการท้าชิงต่างจากกติกาทั่วไปมาตั้งแต่อดีตดังนั้นจึงมิใช่ข้อห้ามใดๆ”“ใช่แล้ว!” หยางถิงซานรีบสำทับ นั่งบนภูดูเสือกัดกัน สำหรับสำนักคุนอู๋แล้วย่อมเป็นเรื่องดี ถึงแม้เขาเองก็อยากกำจัดพวกสารเลวสำนักชางอู๋เหล่านี้ด้วยตนเองเช่นกันก็ตามทว่าติ้งซีอ๋องคัดค้าน “น้องสะใภ้เป็นคนของราชสำนัก ย่อมไม่สมควรร่วมการประลองใดๆ”“เช่นนั้นปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนเล่า” กู้หยวนซูเถียงกลับ ไม่ว่าอย่างไรวันนี้นางจะต้องเหยียบเยี่ยนอวี๋นังแพศยาผู้นี้ให้จมดินด้วยตนเอง ทำให้ต้าซือมิ่งเห็นว่าใครกันแน่ที่คู่ควรกับเขา ใครกันแน่ที่มีสิทธิ์ยืนเคียงข้างเขา![1] แจกัน เปรียบเปรยถึงหญิงสาวที่สวยแต่ไร้ความสามารถหรือสวยแต่รูปจูบไม่หอม
