เมื่อหางตาเหลือบไปเห็นซูเตี๋ยที่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับทัพพีเหล็กสีดำทมึนขนาดมหึมา ชายหนุ่มชุดดำก็พลันหรี่ตาลง สัญชาตญาณระวังภัยตื่นตัว มือขวากระชับด้ามกระบี่แน่น
ในจังหวะที่เขากำลังจะชักกระบี่ฟันออกไปเพื่อตัดไฟแต่ต้นลมนั้นเอง จู่ๆ สัมผัสอันเฉียบคมจากจิตสังหารด้านข้างก็พุ่งวาบเข้ามา ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที ร่างกายตอบสนองอัตโนมัติด้วยการดีดตัวกระโดดหนีจากหลังคารถม้า
วูบ!
แสงกระบี่สายหนึ่งฟาดฟันลงมาด้วยความเร็วปานสายฟ้า ตัดสายบังเหียนม้าที่อยู่ใต้ร่างของเขาเมื่อครู่จนขาดสะบั้น
ฮี้!!!
ม้าศึกที่เทียมรถตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อหลุดจากพันธนาการ มันตะกุยเท้าวิ่งเตลิดหนีไปตามเส้นทางภูเขาเบื้องหน้า หายลับไปในความมืด
“คู่ต่อสู้ของเจ้า… คือข้า!”
จางอวิ๋นยืนตระหง่านอยู่หน้ารถม้า สะบัดข้อมือเบาๆ ให้กระบี่เมฆาเวหากรีดผ่านอากาศเกิดเสียงหวีดหวิว เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ชายหนุ่มชุดดำร่อนลงสู่พื้นข้างรถม้าอย่างนิ่มนวล สายตาจ้องมองผู้มาเยือนอย่างเย็นชา ทันใดนั้นเมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากตัวอีกฝ่าย เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย
“ระดับสร้างรากฐานขั้นสูงสุด?”
“หึ!”
ชายหนุ่มชุดดำแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาฉายแว
