ความแข็งแกร่งอันน่าตื่นตะลึงของจางอวิ๋นนั้น เป็นสิ่งที่สาวน้อยเผ่าเงือกได้ประจักษ์แก่สายตาตั้งแต่แรกที่นางได้สติกลับคืนมา เขาจัดการชายหนุ่มชุดดำผู้มีตบะระดับจินตานได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ
ให้กราบจางอวิ๋นเป็นอาจารย์งั้นหรือ?
สาวน้อยเผ่าเงือกมีความลังเลใจอยู่บ้าง แต่สิ่งที่ถาโถมเข้ามามากกว่าคือความเคลือบแคลงสงสัย นางอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามออกไป
“เจ้า… เหตุใดจึงอยากรับข้าเป็นศิษย์นัก?”
จางอวิ๋นคลี่ยิ้มบางเบา ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “พรสวรรค์ของเจ้า ข้าคิดว่าตัวเจ้าเองน่าจะรู้ดีที่สุด… ‘รากวิญญาณวารีระดับสุดยอด’ ผู้ที่ครอบครองรากวิญญาณชนิดนี้ ในใต้หล้านั้นมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย!”
เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น สาวน้อยเผ่าเงือกก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
มนุษย์ผู้นี้รู้ได้อย่างไรว่านางมีรากวิญญาณวารีระดับสุดยอด?
พึงรู้ไว้ว่าเรื่องนี้ นอกจากตัวนางเองแล้ว ก็มีเพียงท่านหัวหน้าเผ่าและคนสนิทเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ล่วงรู้ความลับนี้
“รากวิญญาณวารีระดับสุดยอด?”
ซูเตี๋ยที่ยืนกอดอกอยู่ด้านข้าง เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาฉายแววประหลาดใจพลางจ้องมองไปที่สาวน้อยเผ่าเงือก
“เจ้าหนู… เจ้ามีร
