กลับไปเมื่อชาติที่แล้ว! ไม่ต่างกันเลย“สุดท้ายก็ปรากฏจนได้” เยี่ยนอวี๋เผยแววตาเคร่งขรึม นางกำลังสื่อจิตสัมผัสยันต์เหล่านี้ เพื่อดูว่าค่ายกลนี้เกี่ยวข้องกับผู้ใดผ่านไปครู่หนึ่ง นางก็ยื่นมือออกมาโอบเอวบางๆ ของชายข้างกายก่อนจะพาเขาเหินไปทางทิศทางที่นางสัมผัสบางสิ่งได้ ต้าซือมิ่งเกือบจะทำให้กลิ่นอายของตนรั่วไหลเพราะไม่ทันตั้งตัว ทั้งสองเกือบจะถูกจับได้แล้วเจ้าปลายน้อยตัวนี้นี่…ต้าซือมิ่งที่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยปล่อยให้นางโอบต่อไป จิตสัมผัสของนางก็แผ่ซ่านออกไปรอบทิศ ไม่นานก็สัมผัสถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยเพี๊ยะ!
เคร้ง!… กู้หยวนซูกำลังขว้างของอย่างโมโห เห็นได้ชัดว่านางยังไม่สามารถสงบอารมณ์ลงได้ “ออกไป! ออกไปให้หมด! ไปตายซะ!คนเลว! ไสหัวไปซะ!”“เหนียงเหนียงโปรดอภัย!”“เหนียงเหนียง…” นางในที่ถูกพาลต่างหนีออกมาจากห้องโถงคนไม่น้อยยังบาดเจ็บจนเลือดไหลซิบ เห็นก็รู้ว่าบาดเจ็บไม่น้อย รู้ได้ว่ากู้หยวนซูโมโหเพียงใด!เหอซงที่เพิ่งเดินจากไปไม่ไกลได้แต่ส่ายศีรษะพลางถอนหายใจเหนียงเหนียงท่านนี้แต่เดิมก็เป็นคนงามสง่า ไม่น่า… ช่างเถอะ พูดได้เพียงว่าสำหรับองค์ฮ่องเต้แล้ว สตรีที่เหลือที่มิใช่เทพธิดาเยี่ยนล้วนเหมือนกันหมด ฝ่าบาทย่อมมิได้รักทะนุถนอมจากใจจริงการที่ไม่ได้รับความรักจากใจจริงและยังถูกปฏิบัติด้วยอารมณ์แปรปรวนเช่นนี้ คนปกติย่อมเสียสติ อีกอย่างเหนียงเหนียงท่านนี้เองก็มิใช่คนใจกว้าง เหอซงที่คิดเช่นนี้ก็รีบเดิ
