“ม้าฮวนซู!”หยางเทียนชื่อมองเงาอสูรนั้นอย่างอ ้าอึ้ง เขารู้ว่านั่นคือม้าฮวนซูอสูรในตำนาน! เป็นม้าขี่ของปฐมราชินีศักราชหยวนชูในตำนานที่มีความรวดเร็วมาก!และท่าร่าง ‘หายตัวไร้ร่องรอย’ ของชุ่ยชุ่ยก็มีวิวัฒนาการมาจากท่าร่างอันศักดิ์สิทธิ์ของม้าฮวนซู นางจึงเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก ยิ่งเมื่อนางระเบิดพลังออกมาอย่างสุดกำลังในยามนี้…ทว่าเพียงพริบตาเดียวนางก็หลีกหนีศิษย์สำนักคุนอู๋สามสิบนายไปโดยใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งลมหายใจ! หนึ่งลมหายใจ! เพียงแค่หนึ่งลมหายใจจริงๆ…ในยามนี้อย่าว่าแต่ศิษย์สำนักคุนอู๋สามสิบนายจะไม่ทันไหวตัวเลย แม้แต่หยางเทียนชื่อเองก็ไม่มั่นใจว่าเขาจะจับสาวใช้คนนั้นไว้ได้“ร้ายกาจนัก!” หยางเทียนชื่ออุทาน “สาวใช้ทั้งสองของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนล้วนเป็นคนแข็งแกร่ง นางกลับให้คนหนึ่งแสร้งเป็นคนอ่อนแอขี้แย”“จริงตามนั้น” หยางถิงซานสีหน้าเคร่งขรึม “ทำเอาพวกข้าตั้งตัวไม่ทัน”
แต่แล้วสิ่งที่ ‘ร้ายกาจ’ ยิ่งกว่าคือ… หลังจากจัดการพวกเขาเสร็จเมื่อชุ่ยชุ่ยยืนนิ่งแล้ว เหล่าศิษย์สำนักคุนอู๋ที่เหมือนกับว่าไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ก็เพิ่งพบว่าเสื้อของพวกเขาขาดวิ่นหมดแล้ว? นี่มัน…“แย่แล้ว! ป้ายชื่อของข้า?” ศิษย์สำนักคุนอู๋คนแรกที่พบว่าป้ายชื่อของตนหายไปก็รีบหันไปมองชุ่ยชุ่ยชุ่ยชุ่ยถือป้ายชื่อไว้เต็มสองมือตามคาด ป้ายชื่อเหล่านี้ก็คือป้ายชื่อของศิษย์สำนักคุนอู๋ทั้งสามสิบนาย ซึ่งมาจากการ ‘ขโมย’ชั่วขณะลมหายใจเมื่อคร
