ฟิ้ว!ชุ่ยชุ่ยยังลอดหนีออกมาจากตำแหน่งที่แต่เดิมศิษย์หญิงคนนี้ยืนอยู่ด้วยความรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวก็ไม่เห็นเงาแล้ว ศิษย์สำนักคุนอู๋ที่เหลือไม่ทันเข้าไปขัดขวางได้ด้วยซ ้านี่มัน…“บ้าเอ๊ย!”“รีบตามไป!”จางซ่านจยารีบนำคนไล่ตามชุ่ยชุ่ยไป เขาคิดไม่ถึงเลยว่าสาวใช้ขี้แงคนนี้จะเคลื่อนไหวได้รวดเร็วปานนี้ อีกทั้งทิศทางที่หนีไปนั้นยังแม่นยำมากนัก ทำให้จางซ่านจยาอดสงสัยไม่ได้ว่าสตรีนางนี้คงกำลังวางแผนว่าจะหนีอย่างไรตั้งแต่แรกแล้ว การสนทนาเมื่อครู่เป็นเพียงการหลอกล่อพวกเขา! ทำให้พวกเขาคิดว่านางอ่อนแอมากหารู้ไม่ว่าสิ่งที่ชุ่ยชุ่ยพูดเมื่อครู่เป็นเรื่องจริงทั้งนั้น! นางรู้สึกหวาดกลัวจริงๆ และอยากจะขอร้องให้ไว้ชีวิตจริงๆ ขอแค่คนสำนักคุนอู๋ไว้ชีวิตนาง ให้นางอยู่ต่อไปในต้าฮวงได้ นางก็ยอมทำทุกสิ่งแต่จางซ่านจยาพวกเขาไม่ยอมนี่ ชุ่ยชุ่ยจึงทำได้เพียงวิ่งหนีแล้วนางยังวิ่งพลางร้องไห้ “คุณหนูใหญ่ เจ้าคนพวกนี้ทำเกินไปหน่อย
แล้ว ข้าอุตส่าห์ยอมตกลงคุกเข่าวิงวอนแล้ว พวกเขาก็ยังไม่ยอมปล่อยข้า”“หยุดนะ!” จางซ่านจยายิ่งคิดยิ่งโมโห เขารู้สึกเหมือนถูกหลอก“นังคนชั่ว! หยุดเดี๋ยวนี้!”ชุ่ยชุ่ยจะหยุดได้อย่างไรเล่า นางวิ่งเร็วขึ้นกว่าเดิมอีก! อีกเพียงนิดเดียวก็จะสลัดพวกเขาไปได้แล้ว เห็นได้ชัดว่านางเคลื่อนไหวได้เร็วมากจริงๆ เร็วจนเม่ยเอ๋อร์ที่ดูอยู่ข้างนอกยังตกใจเบิกตาโพลง“ชุ่ยชุ่ยวิ่งเก่งเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน”“นางวิ่งเก่ง
