“ทำหน้าที่พิทักษ์ได้ดีจริงๆ!”“นี่มันดาบอะไร! สำนักชางอู๋ขายหรือไม่”“ประเดี๋ยวเราไปถามกัน…” ลักษณะภายนอกอันแสนธรรมดาแต่ความสามารถไม่ธรรมดาของดาบเล่มนี้ ทำให้เหล่าผู้นำของแต่ละกองกำลังน้อยใหญ่ต่างเห็นคุณค่าแก่การใช้เงินทองแลกซื้อเยี่ยนชิงเองก็จับมือของบุตรสาวสุดที่รักไว้ “นี่คือดาบอะไรหรือ”“มีดดาบพร้า เหมือนกับของเม่ยเอ๋อร์ แต่ของพวกเขายังมิได้ลับคม” เยี่ยนอวี๋กล่าว“หา?” ประมุขหออัญเชิญศักดิ์สิทธิ์งุนงง “ยังไม่ลับคมก็ใช้ได้ดีเช่นนี้แล้วหรือ”เม่ยเอ๋อร์รีบตอบว่า “แน่นอน! ดาบที่คุณหนูใหญ่หลอมใช้ดีทุกเล่ม! หลังจากลับคมแล้วก็จะเหมือนกับดาบของข้า!”“อ๋อๆๆ” ประมุขหออัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ผงกศีรษะอย่างงงงันดาบเล่มใหญ่ของเม่ยเอ๋อร์แข็งแกร่งระดับใด อันที่จริงก็ยังไม่มีผู้ใดดูออก รู้เพียงว่าดาบเล่มนั้นคมมาก! และยังแข็งแรงมาก เก่งมาก!
ทว่าดาบยอดเยี่ยมเช่นนี้บัดนี้กลับแจกให้เด็กๆ ที่ร่วมการแข่งขันคนละเล่ม แล้วจะให้ประมุขหออัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ไม่ตะลึงได้อย่างไรเขาคิดว่าเขาคงยังไม่ทราบระดับชั้นของคุณหนูใหญ่อยู่ดี…ในขณะเดียวกัน“!”เหล่าศิษย์สำนักคุนอู๋ในสนามประลองต้าฮวงต่างนิ่งงัน! พวกเขามิอาจคาดคิดเลยว่าเหล่าศิษย์สำนักชางอู๋ที่ควรจะแหลกสลายเป็นผุยผงไปแล้วกลับปกติดีทุกอย่าง?“นี่มัน…” หยางไป่หมิงมองดาบที่อยู่ในมือของจ่านเผิงและคนอื่นๆ อย่างหวาดผวา สายตาของพวกเขายังแฝงไปด้วยความละโมบ!เขามีสายตาแหลมคมจึงดูออก
