” จ่ำนเผิงงุนงง ครั้นก ำลังจะถำมว่ำข้ำงในคืออะไรเม่ยเอ๋อร์ก็เดินหันหลังกลับไปข้ำงกำยเยี่ยนอวี๋อย่ำงคนไม่อยำกพูดมำกแล้วหยำงเทียนชื่อถอนหำยใจโล่งอก เหล่ำชั้นผู้ใหญ่ส ำนักคุนอู๋ก็ผ่อนคลำยลงไม่น้อย ส ำหรับกำรด ำรงอยู่ของท่ำนที่เคยเอำชนะผู้อำวุโสสูงสุดท่ำนนี้ พวกเขำรู้สึกช่ำง…“รอบกำรประลองครั้งแรกนี้ เรำจะต้องสังหำรคนส ำนักชำงอู๋ให้สิ้น! ห้ำมให้พวกเขำมีโอกำสพลิกตัว ต้องฆ่ำทิ้งอย่ำให้เหลือแม้เพียงคนเดียว!” หยำงถิงซำนสั่งคนให้ไปก ำชับศิษย์ส ำนักที่เข้ำประลองรอบแรกพิธีแต่งตั้งเจ็ดส ำนักมีกฎข้อหนึ่ง ไม่ว่ำกำรประลองครั้งแรกจะมีผลออกมำเช่นใด ถึงแม้จะไม่ได้เข้ำรอบสิบหกส ำนัก แต่เมื่อแข่งขันรอบรองชนะเลิศที่คัดจำกสิบเหลือหกส ำนักแล้ว ส ำนักที่อยู่อันดับท้ำยในกำรแข่งขันรอบแรกสำมำรถส่งคนหนึ่งคนท้ำประลองกับส ำนักสำมอันดับแรก
ถึงแม้โดยปกติแล้วจะไม่มีผู้ใดเล่นกฎกติกำเช่นนี้ ถึงอย่ำงไรกำรท้ำประลองหนึ่งต่อสำมเช่นนี้ย่อมไม่มีทำงเอำชนะได้ ดังนั้นคนที่ท้ำประลองมีแต่ส่งตัวเองไปตำยเท่ำนั้น เพรำะกติกำของกำรประลองคือไม่ตำยไม่เลิกรำ!ทว่ำหำกเป็นเม่ยเอ๋อร์…“เกรงว่ำเซ่ำเหิงก็ไม่ใช่ศัตรูของนำง” หยำงเทียนชื่อกล่ำวอย่ำงตรงไปตรงมำ “ถึงแม้ศิษย์นักอัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ของส ำนักข้ำจะลุยพร้อมกันก็ไม่ใช่ศัตรูของนำงเช่นกัน นอกเสียจำกว่ำผู้พิทักษ์ส ำนักลงมือพร้อมกัน”“ไม่มีทำงเป็นไปได้ ลูกจะไปบอกกู้กุ้ยเฟยให้นำงห้ำมสำวใช้คนนั้
