นเข้ำร่วม! ลูกจะบอกนำงว่ำสำวใช้คนนี้เป็นลูกมือของต้ำซือมิ่ง คนของต้ำซือมิ่งจะเข้ำร่วมกำรแข่งขันได้อย่ำงไร นี่มันรังแกกันชัดๆ”“ควำมคิดดี!” หยำงเทียนชื่อเห็นด้วยหยำงเซ่ำเหิงกลับไม่พอใจนัก แต่เขำก็ไม่ได้พูดอะไรในขณะเดียวกัน…กู้หยวนซูก็เริ่มประกำศกฎกติกำ “… พวกเจ้ำต้องรู้ว่ำแม้กำรแข่งขันรอบแรกจะเป็นกำรเอำชีวิตรอดในต้ำฮวงเป็นหลัก แต่หำกตกอยู่ในอันตรำย ไม่สำมำรถบีบป้ำยชื่อของตนเองได้ทัน ท ำให้ต้องเสียชีวิต รำชส ำนักจะไม่รับผิดชอบใดๆ เข้ำใจหรือไม่”
“พ่ะย่ะค่ะ / เพคะ!” เหล่ำผู้ร่วมแข่งขันขำนรับเสียงดังกู้หยวนซูกล่ำวต่อไปว่ำ “ขอเพียงพวกเจ้ำสำมำรถเอำชีวิตรอดในลำนประลองต้ำฮวงภำยในเวลำหนึ่งก้ำนธูป ก็จะถือว่ำผ่ำนเข้ำรอบและจะได้รับป้ำยสดุดีส ำนักยอดเยี่ยมแห่งต้ำซย่ำจำกรำชส ำนัก สิบหกส ำนักที่เหลือศิษย์มำกที่สุดจะได้เข้ำรอบรองชนะเลิศนอกจำกนี้…”หลังจำกกู้หยวนซูอ่ำนกฎกติกำยำวเหยียดจนจบ นำงจึงเชิญอีอิ่นจุดธูป ฝ่ำยหลังจุดธูปไม้จันทร์ชั้นดีที่เตรียมไว้แต่แรกอย่ำงไม่ชักช้ำวิ้ง!กลิ่นอำยทั่วทั้งบริเวณต้ำฮวงโชยออกมำจำกลำนประลองที่สถิตอยู่แต่แรกและยังคงเลือนลำน ในทันทีจุดธูปแล้วสนำมประลองต้ำฮวงที่อัญเชิญมำก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ“ว้ำว!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ำเห็นสุกรตัวใหญ่อวบอ้วนตัวหนึ่งก็ร้องตะลึงไม่หยุด “เนื้อ… กิน…”ต้ำซือมิ่งกลับพูดขึ้นว่ำ “เหม็นนะ”เยี่ยนเสี่ยวเป่ำชะงัก “ไม่ ไม่ หอม?”“พ่อคุณทูนหัว เจ้ำตัวนั่นเหม็
