บวมอยู่แล้วพูดขึ้น “ข้าแค่อยากเป็นเหมือนพี่เม่ยเอ๋อร์ ปกป้องคุณหนูใหญ่และคุณชายน้อยได้ในอนาคต”เม่ยเอ๋อร์ “…”ก็ได้ นางจะพูดอะไรได้อีกเล่า นางจึงหยิบถุงวิเศษออกมายื่นให้ชุ่ยชุ่ย “ข้างในมีอาวุธ เจ้าเก็บไว้ใช้เถอะ ในเมื่ออยากจะฝึกปรือก็อย่าคิดจะบีบป้ายชื่อเลย พยายามให้ถึงที่สุดก่อน”“ขอบคุณพี่เม่ยเอ๋อร์เจ้าค่ะ” ชุ่ยชุ่ยยังคงอยากร้องไห้ นางรู้สึกตระหนกและอยากจะถอนชื่อออกมาก“เนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าส่งกำลังใจให้ชุ่ยชุ่ย “เก่ง!”เยี่ยนชิงพูดได้เพียงว่า “ไปเถิด ถึงอย่างไรสำนักเราก็มิได้พึ่งเจ้าหากสู้ไม่ไหวจริงๆ ก็ออกมา”
“ข้าน้อยจะพยายามไม่ทำให้สำนักต้องขายหน้าเจ้าค่ะ” ชุ่ยชุ่ยทำได้เพียงฝืนอดทนเยี่ยนชิงถอนหายใจ แต่เดิมเขามิได้อนุญาตให้นังหนูนี้ไปหรอกถึงอย่างไรสาวใช้ที่ร้องไห้เป็นอย่างเดียวคนนี้ก็เหมาะที่จะดูแลชีวิตความเป็นอยู่ของบุตรสาวสุดที่รักอย่างเดียว แต่นางดึงดันจะไปให้ได้และยังร้องไห้วิงวอนเขาตลอดเวลา ทำเอาเขาอดใจอ่อนไม่ได้สุดท้ายก็ยอมตกลง…“ไปเถิด อย่ากลัวเลย” เยี่ยนอวี๋จับมือสาวใช้ที่ร้องไห้สะอึกสะอื้น“มีข้าอยู่”“ฮือๆ คุณหนูใหญ่…” แต่เดิมชุ่ยชุ่ยกำลังจะหยุดร้องแล้ว ตอนนี้กลับร้องไห้หนักกว่าเดิมเยี่ยนอวี๋ “…”นางปลอบคนไม่เป็นจริงๆ“ศิษย์น้องชุ่ยชุ่ยอย่าได้กลัว เจ้าอยู่กับพวกข้า ไม่เป็นอะไรหรอก” ศิษย์ชั้นยอดเจ็ดสิบสองคนแห่งสำนักชางอู๋ที่เข้าร่วมการประลองครั้งแรกก็เดินมาปลอบชุ่ยชุ่ยจากข้างหลั
