นที่จริงกู้หยวนหมิงก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน เขาไม่รู้จริงๆ ว่าหากไม่มีเยี่ยนซูซู พี่สาวคนนั้นของเขาจะคบกับคุณหนูใหญ่เยี่ยนได้อย่างสันติหรือไม่เกรงว่าก็คงไม่ได้อยู่ดี ถึงอย่างไรคุณหนูใหญ่เยี่ยนโฉมงามเช่นนี้ พี่สาวท่านนั้นของเขาก็รู้แต่แรกแล้วว่าตนเป็นยอดหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งต้าซย่า นางย่อมไม่ปล่อยให้สตรีอื่นมาแย่งชิงกู้หยวนหมิงที่คิดได้ในที่สุดก็พูดได้เพียงว่า “เอาเป็นว่าขอโทษจริงๆ”“ขอบใจเจ้าที่บอกข้าเรื่องเหล่านี้” ถึงแม้เยี่ยนอวี๋มิได้สนใจว่าสุดท้ายเยี่ยนซูซูจะเป็นอย่างไร ถึงอย่างไรสำหรับนางแล้วเยี่ยนซูซูก็ไร้ประโยชน์แล้วทว่าเยี่ยนซูซูช่างโง่เขลานัก เยี่ยนอวี๋คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องการเกิดใหม่ หากไม่ใช่เพราะนางก็คงไม่มีผู้ใดรู้ เยี่ยนซูซูคนนี้โง่ได้เป็นที่โดดเด่นจริงๆ
“เป็นเพียงคำบอกเล่า หวังว่าจะเป็นประโยชน์ต่อเจ้า” กู้หยวนหมิงคิดเพียงว่าเยี่ยนอวี๋มีสิทธิที่จะรู้เรื่องนี้ว่าเหตุใดคนในครอบครัวจึงกระทำกับนางเช่นนี้ นางควรรับรู้ไว้ส่วนเรื่องอื่น…“ข้ามาหากลางดึก พล่ามเสียมากมาย เมื่อครู่นี้ลืมคารวะท่านทั้งสอง ในฐานะที่เป็นสหาย… หากยังนับข้าเป็นเพื่อน ข้าขอแสดงความยินดีกับความรักของทั้งสอง วันข้างหน้าจะส่งของขวัญมาให้ วันนี้ข้าขอลาไปก่อนแล้ว”แม้จะรู้สึกว่ากะทันหันไปเล็กน้อย แต่กู้หยวนหมิงก็ต้องการแสดงความยินดีจากใจจริง ถึงแม้จะรู้สึกปวดใจแปลบๆ แต่เขาก็รู้ดีว่าเมื่อเทียบกับต้าซือมิ่งผู้แ
