าพูดออกมา”เยี่ยนเสี่ยวเป่าได้ยินดังนั้นพลันส่งเสียงไปทางเฟิงจื่ออวิ๋น“อ้ะเนะ!”“เป็นอะไรหรือ” เฟิงจื่ออวิ๋นไม่เข้าใจเยี่ยนจื่อเสาพูด “เสี่ยวเป่าของเราคิดว่าเจ้ากำลังเยาะเย้ยเขาเขากำลังประท้วงอยู่น่ะ”
“แม่เจ้า…” เฟิงจื่ออวิ๋นมองเจ้าตัวน้อยอย่างเหลือเชื่อ “ปีศาจทารก ปีศาจทารก!กลายเป็นปีศาจไปแล้วจริงๆ ด้วย แม้แต่ความหมายแฝงยังเข้าใจผู้ใหญ่บางคนยังไม่เข้าใจเลย”ครานี้เอง…“ลุง!” เด็กน้อยมองไปที่ท่านลุงใหญ่ของเขาเห็นได้ชัดว่าคงยังไม่รู้ว่าเจ้าคนๆ นี้ต้องให้ท่านลุงใหญ่ของเขาจัดการทำเอาเฟิงจื่ออวิ๋นผวา ทว่าเขาถูกเยี่ยนจื่อเยี่ยทุบเข้าแล้ว“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะ “อ้ะเนะเนะ!” รังแกข้าดีนัก!เฟิงจื่ออวิ๋นอยากจะร้องไห้เพราะว่าเยี่ยนจื่อเยี่ยทุบเขาจริงๆ!…หลังจากงานเลี้ยงผู้เข้าร่วมงานที่ตื่นตกใจต่างทะยานออกจากราชสำนักราวกับหนีตาย
แผ่นหลังที่เหงื่อแตกจนชุ่มของพวกเขายังทำให้พวกเขาหนาวสะท้านส่วนโหย่วฮู่ปั๋วหลังจากที่เขาเดินออกจากราชสำนักแล้ว เขาก็แอบเผยข่าววงในว่า “ก่อนมางานเลี้ยงข้าได้รับจดหมายลับจากในตระกูลมีความเป็นได้สูงที่หยวนคังฮ่องเต้จะเลื่อนวันแต่งตั้งเจ็ดสำนักให้เร็วขึ้น”“เลื่อนให้เร็วขึ้นหรือ” เยี่ยนจื่อเสาประหลาดใจอินหลิวเฟิงก็รู้สึกเหลือเชื่อ “มีเรื่องมากมายในยามนี้เขายังจะเลื่อนให้เร็วขึ้นหรือ”“ต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแต่ข้าได้รับข่าวก่อนจะมางานเลี้ยง บางทีฝ่าบาทคงคิดว่าวันนี้จะเป
