เช่นนั้น!“ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน! นาง…” อินสวินอี้ที่ตั้งสติได้ก่อนผู้ใดเข้าใจทันทีว่าเหตุใดต้าซือมิ่งจึงยอมปล่อยให้หยวนคังฮ่องเต้หมิ่นประมาท ก็เพราะว่าเขาเห็นว่าชื่อเสียงของปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนสำคัญกว่าอำนาจและตำแหน่งของเขา! และเพราะว่าต้าซือมิ่งรู้ดีว่าเรื่องนี้ยืมมือหยวนคังฮ่องเต้จะได้ผลที่ดีกว่า เพราะว่าทุกคนต่างรู้ว่าหยวนคังฮ่องเต้ไม่สามารถควบคุมพลังแดนเทพได้! ยังไม่ทันสมรสก็ตามใจเช่นนี้เสียแล้ว…“นางเป็นเทพธิดาจริงๆ!” เฉินฉุนเฟิงที่เติมคำในช่องว่างให้ก็อยากจะตบหน้าตนเอง เมื่อครู่นี้เขายังขุ่นเคืองหาว่าเยี่ยนอวี๋ใช้ความงามยั่วเย้าผู้อื่น บัดนี้เหลือเพียงความตะลึง!ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป คำดูหมิ่น คำเหยียดหยาม และคำว่าร้ายที่เคยปรากฏบนตัวเยี่ยนอวี๋ (เยี่ยนจื่ออวี๋) ท้ายที่สุดก็กลายเป็นอดีตถูกลบล้างกลายเป็นประวัติศาสตร์
เพราะว่านางเป็นเทพธิดาจริงๆ! เกิดมาบนความศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้นางในตอนนี้มีบุตรแล้ว นั่นก็เพียงลิขิตสวรรค์ ผู้ใดกล้าบอกว่านางนอนกับชายไม่เลือกหน้า เกรงว่าจะถูกสวรรค์ลงโทษไม่เพียงเท่านี้…วิ้งชั่วขณะที่ต้าซือมิ่งยกมือขึ้นเพื่อรวบรวมแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์แห่งแดนเทพ แสงนั้นก็ปฏิเสธเขา เพราะเขาไม่ใด้อยู่ใน ‘ร่างพรหมจารี’ แล้ว“นี่มัน…”เฉินฉุนเฟิงและคนอื่นๆ ก็พบว่าหรงต้าซือมิ่งเหมือนกับหยวนคังฮ่องเต้ที่ทำได้เพียงอัญเชิญแสงแห่งแดนเทพ ทำได้เพียงยืมพลังของมันมาใช้ ราวก
