่กำลังตื่นเต้นดีใจก็กอดคอและเร่งเร้าท่านพ่อของเขาเยี่ยนอวี๋จิ้มก้นน้อยๆ ของเขาอย่างน้อยใจ “ให้เจ้าอยู่กับแม่เจ้าไม่ชอบ พอได้ไปกับพ่อก็ดีใจออกนอกหน้านอกตาเช่นนี้ ไม่ชอบแม่แล้วใช่หรือไม่จ๊ะ”“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบจับก้นน้อยๆ ไว้เอี้ยวตัวไปแก้ตัวว่า“แม! ชอบ! ชอบ!”“โกหก เจ้าตัวดื้อ!” เยี่ยนอวี๋หยิกแก้มน้อยๆ ของเด็กน้อย “มีพ่อแล้วก็ลืมแม่”“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้อนรน “ชอบ! ชอบ! อ้ะเนะเนะ…”
เยี่ยนเสี่ยวเป่าร้อนรน แต่เขามิอาจถ่ายทอดเป็นคำพูดออกมาได้เขาจึงยื่นมืออวบอ้วนของตนไปที่ท่านแม่ บอกว่าข้าไม่ตามท่านพ่อไปแล้ว ข้าจะอยู่กับท่านแม่! เยี่ยนอวี๋เห็นดังนั้นก็ขบขัน ทว่านางก็ไม่ได้รับเด็กน้อยไว้จริงๆ เพียงแค่โน้มตัวไปใกล้เด็กน้อย พูดว่า“เช่นนั้นเจ้าจูบท่านแม่ทีหนึ่งสิ แม่จะเชื่อเจ้า”จุ๊บ เยี่ยนเสี่ยวเป่าจูบท่านแม่อย่างไม่ลังเล แต่แล้วเมื่อเขากำลังจะจูบอีกครั้ง ท่านพ่อของเขาก็ผลักเขาออกจากนั้น ริมฝีปากที่มีสัมผัสเย็นเล็กน้อยก็จรดลงบนหน้าผากของเยี่ยนอวี๋ ทำเอานางตัวแข็งทื่อ แม้จะล่วงรู้แต่ก็มิอาจหลบทันต้าซือมิ่งที่ฉวยโอกาสแตะเนื้อต้องตัวยังช่วยพูดให้เยี่ยนเสี่ยวเป่าว่า “ข้าและเสี่ยวเป่าชอบเจ้ามากที่สุด”“อ้ะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าดีอกดีใจ ท่านพ่อรู้ใจเขาที่สุดเลยเยี่ยนอวี๋ “…”นางไม่ทันตั้งตัวตรง ต้าซือมิ่งก็ ‘หนี’ ไปพร้อมเด็กน้อยแล้วเยี่ยนอวี๋ค่อยๆ ยืดตัวขึ้นตรง สายตามองทางสองพ่อลูกที่จาก
