าต้าซือมิ่งบางคนนั้นมีความสามารถมากกว่า เขาหลีกเลี่ยงหมัดไปด้านข้างได้อย่างแม่นยำและจับข้อมือของพี่ใหญ่ไว้ได้ เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะตอบโต้แต่เยี่ยนจื่อเยี่ยผู้ซึ่อคาดการณ์ไว้แล้วจู่โจมอีกครั้ง! ด้วยมืออีกข้างหนึ่ง เขาตีเข้าที่เอวและหน้าท้องของต้าซือมิ่งบางคนอย่างรวดเร็ว หมัดหนึ่งเร็วกว่าอีกหมัดหนึ่งฟิ้ววว!หรงอี้ที่โค้งคำนับอย่างสง่างาม หลีกเลี่ยงการโจมตีของเยี่ยนจื่อเยี่ยได้อีกครั้ง มีแสงที่แหลมคมควบแน่นอยู่ใต้ดวงตาของเขา ทำให้
กลิ่นอายของเขาค่อยๆ เปลี่ยนไป ราวกับเสือดาวตัวผู้ที่จ้องมองเหยื่อของมัน!ทำให้เยี่ยนจื่อเยี่ยที่สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของเขารีบเปลี่ยนหมัดของเขาเป็นกรงเล็บทันที ท่าทางของเขาราวกับงู! โจมตีเหมือนนกอินทรี ที่ยิ่งโหด! ยิ่งเร็ว! ยิ่งแม่นยำและร้ายแรงยิ่งขึ้นและครั้งนี้…ปังงง!ต้าซือมิ่งที่เลือกที่จะต่อสู้ซึ่งๆ หน้า เขารับทุกการโจมตีจากเยี่ยนจื่อเยี่ยได้อย่างแม่นยำ! ในลานประลอง ทั้งสองคนต่อสู้ด้วยร่างกายของพวกเขา สู้กันจนเกิดความรู้สึกราวกับสายฟ้าประกายไฟ“ร่างกายแข็งแกร่งอะไรเช่นนี้!”“เร็วมาก!”“ดีๆ!”ทั้งลานประลองต่างส่งเสียงดีๆ แต่ละคนดูกันอย่างใจจดใจจ่อแม้แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ตอนแรกยังโกรธอยู่ นัยน์ตากลมโตของเขาเป็นประกาย ทันใดนั้นเขาก็เห็นว่าท่านลุงของเขากำลังจะตีท่านพ่อของเขา และเห็นว่าท่านพ่อของเขาตีกลับไปเช่นกัน ทำให้เขาประหม่ามาก!
ที่ดีที่สุดคือ…โครมมม!เมื
