ผู้ที่มาพร้อมกับการเสียงเยาะเย้ยเยือกเย็นนี้ เป็นเยี่ยนจื่อเยี่ยที่ดูเย็นชา สวมเสื้อสีเขียว รูปร่างสูงสง่าราวกับต้นสน! เขามาแล้ว เขามาทันเวลาพอดีแม้ว่ากลิ่นอายของเขาจะไม่คงที่ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ไม่ได้ทำให้ร่างกายของเขาโค้งงอลงแต่อย่างใด! รัศมีที่คมราวกับดาบเข้ามาใกล้จางเจิ้นหวาทันทีที่เยี่ยนจื่อเสาเห็นเขา ดวงตาก็พลันแดงเรื่อ “พี่ใหญ่!”“อืม” เยี่ยนจื่อเยี่ยพยักหน้าและโบกมือให้น้องชายของเขามาหาเขา ขณะที่ปกป้องเยี่ยนอวี๋น้องสาวที่หวงแหนที่สุดไว้ด้านหลัง แม้ว่าเขาจะไม่มีเวลามองน้องสาวแม้แต่แวบเดียว แต่ความตั้งใจปกป้องของเขานั้นอยู่เหนือคำพูดและการกระทำส่วนเยี่ยนอวี๋ นางสัมผัสได้แล้วว่ากลิ่นอายของพี่ใหญ่ผู้นี้แข็งแกร่งมาก แม้ว่าเขาเพิ่งได้รับบาดเจ็บ เขายังสามารถให้ความรู้สึกแข็งแกร่งไม่รู้จบและไม่มีทางพ่ายแพ้ได้ในเวลาเดียวกัน จางเจิ้นหวาเก็บความบ้าคลั่งของเขาไปเล็กน้อยและมองไปที่เยี่ยนจื่อเยี่ย “เจ้า? เยี่ยนจื่อเยี่ย? เลือดชั่วที่ว่ากันว่าได้เข้าเทียนเหมินของสำนักศึกษาน่ะหรือ”“จางเจิ้นหวา เรียกเจ้าว่า ‘ท่านตาจาง’ หนหนึ่ง ไม่ใช่หมายความว่าข้านับเจ้าเป็นท่านตาจริงๆ เจ้าคู่ควรกับการเรียกของข้าด้วยหรือ
ยังมีเลือดชั่วอะไรนั่นอีก เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาตัดสินข้าและกลั่นแกล้งน้องสาวของข้า” เยี่ยนจื่อเยี่ยเป็นคนเย็นชา แต่ด่าคนยิ่งเย็นชากว่าอย่างไรจางเจิ้นหวาก็รู้สึกว่ากระดูกของตนกำล
