เยี่ยนอวี๋ที่สงบนิ่งตลอดเวลาไม่สงบอีกต่อไป “หมายความว่าอย่างไร!” นางยังคงจำได้ว่าเพราะการสูญเสียภรรยาทำให้ท่านพ่อเจ้าน ้าตาของนางต้องร้องไห้อย่างเจ็บปวดมากแค่ไหนดังนั้นการตายของท่านแม่ ‘ของนาง’ ไม่ได้เกิดจากการเจ็บป่วยแต่ด้วยเหตุผลอื่น และเกิดจากฝีมือมนุษย์ที่เป็นญาติสนิทด้วยอย่างนั้นหรือ!ความจริงก็คือ…ใช่แล้ว“ตามที่เจ้าได้ยิน” บนหน้าผากของจางเจิ้นหวาที่ดูคุ้มดีคุ้มร้ายมีเส้นเลือดเต้นตุบๆ แววตาเจือไปด้วยความดุร้าย “นางไม่เชื่อฟังครอบครัวของนาง ยืนกรานจะแต่งงานกับเจ้าเด็กจากสำนักชางอู๋นั่น! สุดท้ายเพราะตบะถดถอยร่างจึงระเบิดตายไป!”“สารเลว!” เยี่ยนจื่อเสาทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เขาต่อยหน้าจางเจิ้นหวาไปหนึ่งหมัด! ด้วยระดับพลังปัจจุบันของเขา แม้ข้างกายจางเจิ้นหวาจะมีผู้แข็งแกร่งเฝ้าปกป้อง เขาก็ยังอัดอีกฝ่ายได้!เยี่ยนจื่อเสาโตกว่าเยี่ยนอวี๋สามปี ประกอบกับเขามีพรสวรรค์ไม่เลวและรู้แจ้งตั้งแต่เด็ก เขาจำมันได้ชัดเจน! ว่าท่านแม่ของพวกเขาดีต่อพวกเขามาก และดีต่อบิดามากเช่นกัน
“ไอ้สารเลว! ไอ้สารเลว…” เยี่ยนจื่อเสาจำได้แม่นว่าตอนที่แม่ของเขาจากไปในปีนั้น นอกจากน้องสาวตัวน้อยที่ยังไม่รู้เรื่องนักพวกเขาที่เหลือล้วนรู้สึกเหมือนท้องฟ้าถล่มลงมา! เดิมทีเขาคิดว่าการตายของมารดาเขานั้นไม่อาจช่วยเหลือได้ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่…ไม่ใช่!“ท่านทำได้อย่างไร! นั่นลูกสาวของท่านนะ! ลูกสาวของท่าน!ทำได้อย่างไร! สารเลว!”
