เยี่ยนจื่อเสาร้องไห้อย่างขมขื่น นึกไม่ออกว่าแม่ของเขาต้องเจ็บปวดขนาดไหนในตอนนั้น ที่พ่อแม่แท้ๆ ของนางปฏิบัติกับนางแบบนี้ไม่น่าแปลกใจที่พวกเขาไม่มีญาติฝั่งแม่ตั้งแต่ยังเด็ก! นี่ไม่ใช่ญาติ นี่คือศัตรู!หลังจากนั้น…นี่คือความจริง“ข้ามีลูกสาวหลายสิบคน! มีเพียงคนเดียวที่ไม่เชื่อฟังคือแม่ของเจ้า ข้าขอให้นางเข้าสำนักศึกษา แต่นางตอบแทนข้าอย่างไรกัน นางแต่งงานกับสำนักศัตรู!นางทำให้ตระกูลจางของข้าต้องมัวหมองนับสิบปี! นางไม่ตาย!แล้วข้าจะตายตาหลับได้อย่างไร! หญิงทรพีต้องโดนลงโทษ!
สมน ้าหน้า” จางเจิ้นหวาผลักเยี่ยนจื่อเสาที่เจ็บปวดออกไปอย่างรุนแรง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดุร้ายและความขุ่นเคืองหลายปีที่ผ่านมา ตระกูลจางถูกสำนักคุนอู๋กักขังเพราะแม่ของเยี่ยนอวี๋ทำให้พวกเขาต้องใช้ชีวิตอย่างน่าสังเวช หากวันนี้ไม่จำเป็นต้องใช้งานพวกเขา พวกเขาก็คงยังถูกคุมขังอยู่ในสำนักคุนอู๋แต่ในตอนนั้น พวกเขามีโอกาสที่จะไปยังสำนักชางอู๋กับเยี่ยนชิงแต่พวกเขากลับไม่ไป! ไม่…พวกเขาไม่ใช่แค่เลือกที่จะไม่ไปเท่านั้นแต่พวกเขายัง…จางเจิ้นหวาไม่อยากคิดเรื่องนี้อีก! เขาทำได้เพียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง “ดังนั้นวันนี้! เยี่ยนจื่ออวี๋ หากเจ้าไม่ฟังคำของข้า จุดจบของเจ้าก็จะเหมือนกับแม่ของเจ้า! และเจ้า! เยี่ยนจื่อเสาสินะ แล้วก็พี่ชายของพวกเจ้า! พวกเจ้าเหมือนกันทุกคน แม่ของพวกเจ้าทำร้ายตระกูลจางจนอนาถเช่นนี้ หนี้ของแม่ควรจะชดใช้ในรุ่นลูก!
